پ

اُبژه‌ی انتقالی (Transitional Object)

  دونالد وینیکات روانکاو اصطلاح ابژه‌ی انتقالی را برای توصیف چند مورد مشخص و به طور خاص عروسک‌های خرسی و پتوها برای کودکان به کار می‌برد، اشیایی که کودکان در حوالی سنین ۳ تا ۹ سال از آنها استفاده می‌کنند که بتوانند در میان سایرین زندگی کنند. در نگاه کودکان، اُبژه‌های انتقالی به نحوی نوعی […]

 

دونالد وینیکات روانکاو اصطلاح ابژه‌ی انتقالی را برای توصیف چند مورد مشخص و به طور خاص عروسک‌های خرسی و پتوها برای کودکان به کار می‌برد، اشیایی که کودکان در حوالی سنین ۳ تا ۹ سال از آنها استفاده می‌کنند که بتوانند در میان سایرین زندگی کنند. در نگاه کودکان، اُبژه‌های انتقالی به نحوی نوعی از زندگی را در درون‌شان دارند درست مثل دیگران، اما همزمان پاره‌ای از خودشان را هم در آنها می‌بینند. این اُبژه باید رسیدگی شود اما بدون رسیدگی و توجه دیگری هم می‌تواند وجود داشته باشد. این اُبژه با عنوان «انتقالی» توصیف شده است، زیرا یک مرحله از راه ایجاد روابط با افراد برابر و مستقل را هموار می‌کند. همان‌طور که ما شک می‌بریم اتفاقات ژرف و عمیقی در حوالی این ابژه‌ها (خرس‌های عروسکی) رخ می‌دهند. وینیکات می‌گوید: کتاب‌های مورد علاقه و آثار هنری نقشی شبیه به آن خرس‌ها و پتوها را در زندگی افراد بزرگسال ایفا می‌کنند.

منبع
The School Of Life
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید