پ

درمان روانکاوی چیست؟

  درمان روانکاوی چیست؟ درمان روانکاوی نوع عمیقی از درمان با گفتار است با این هدف که اندیشه‌ها و احساسات ناآگاه یا عمیقاً دفن شده را به ذهن آگاه بیاورد. از طریق آن می‌توان تجربیات و عواطف واپس‌زده را که اغلب مربوط به کودکی  است بیرون کشید و بررسی کرد. درمانگر و مراجع با همکاری […]

 

درمان روانکاوی چیست؟

درمان روانکاوی نوع عمیقی از درمان با گفتار است با این هدف که اندیشه‌ها و احساسات ناآگاه یا عمیقاً دفن شده را به ذهن آگاه بیاورد. از طریق آن می‌توان تجربیات و عواطف واپس‌زده را که اغلب مربوط به کودکی  است بیرون کشید و بررسی کرد. درمانگر و مراجع با همکاری هم بررسی می‌کنند که چگونه این خاطرات واپس‌زده قدیمی بر فکر، رفتار و روابط مراجع در بزرگ‌سالی تأثیر می‌گذارند.

چه موقعی به کار می‌رود؟

افراد مبتلا به افسردگی، درگیری‌های عاطفی، ترومای عاطفی، الگوهای رفتاری روان‌نژند، الگوهای رفتاری خودتخریب‌گر، اختلالات شخصیت یا مشکلات پایدار ارتباطی می‌توانند از درمان روانکاوی بهره بگیرند. یک پژوهش کوچک نشان داد که در ۷۷ درصد مراجعان علائم، مشکلات بین‌فردی، کیفیت زندگی و سلامتی بعد از پایان درمان روانکاوی بهبود می‌یابد. این میزان در مرحله پیگیری با گذشت یک سال از  اتمام درمان به ۸۰ درصد رسید.

از آن چه انتظاری می‌رود؟

چند تکنیک بسیار ویژه در درمان روانکاوی استفاده می‌شود: تداعی آزاد که تداعی فی‌البداهه‌ی واژه‌هاست. درمانگر یک کلمه می‌گوید و مراجع هرچه بلافاصله به ذهنش می‌رسد بیان می‌کند. درمانگر الگوهای مستتر در پاسخ‌های مراجع پیگیری و  تفسیر می‌کند و با همراهی مراجع معنای این الگوها را کشف می‌کنند. با تحلیل رؤیا درمانگر احساسات واپس‌زده ای را که ممکن است در نمادهای رؤیاهای مراجع پنهان باشند  آشکار می‌کند. درمانگر به مراجع کمک می‌کند که به معنا و اهمیت این نمادها پی ببرد. تحلیل انتقال به کاوش جابجایی احساسات و عواطف مراجع از یک شخص به شخص دیگر می‌پردازد. برای مثال احساسات واپس‌زده‌ی کودکی مراجع نسبت به والدینش می‌تواند به اشخاصی که مراجع در بزرگ‌سالی‌ با آن‌ها در ارتباط است یا به درمانگر در حین فرایند روانکاوی منتقل شود.

چگونه کار می‌کند؟

مبتنی بر نظریه‌های روانکاوی زیگموند فروید درمان روانکاوی باید تکنیک‌های تحلیلی را برای کمک به آزادسازی فکرها، تجربه‌ها و عواطف واپس‌زده به کار ببرد اما معمولاً نسخه‌ی تعدیل‌یافته، کوتاه‌تر و کم‌شدت‌تری از تحلیل فرویدی است. رابطه‌ی مراجع-درمانگر در محور فرایند شفا قرار می‌گیرد، همانطور که نظریه‌های ارجینال دلبستگی بر کیفیت پیوند بین فرزند و والدین تمرکز دارند؛ انتقال، انتقال عواطف نیازهای دوره‌ی کودکی به افراد و اتفاقات حال حاضر، و مقاومت، مرحله‌ای از درمان که بر اثر آزاد شدن احساسات واپس‌زده و رنج‌آور طاقت مراجع تمام می‌شود و سعی می‌کند از رویارویی با آن‌ها امتناع کند. درنهایت وقتی مراجع آرام‌تر شود و مقاومت کمتری در برابر رویارویی با مشکلاتش نشان دهد و بتواند انگیزه‌ها و رفتارش را بفهمد، درمان می‌تواند شروع شود.

دنبال چه درمانگری باشید؟

روان‌درمانگر تحلیلی یک مددکار اجتماعی، روان‌درمانگر یا دیگر متخصصان سلامت روان و پزشکی مجرب و دارای مجوز است که آموزش پیشرفته‌ی روانکاوی دیده است. به دنبال کسی باشید که علاوه بر زمینه‌ی آموزشی مناسب و تجربه‌ی مرتبط، به‌راحتی بتوانید درباره‌ی مسائل شخصیتان با او صحبت کنید.

منبع
Psychology Today
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید