پ

هفت یافته درباره‌ی رابطه‌ی جنسی و عشق که زیگموند فروید کشف کرد.

    به افتخار تولد فروید، بیایید اکتشافات مهم او را تجلیل کنیم.   به افتخار تولد فروید (۶ مه)، هفت کشف مهم را که فروید در مورد عشق و رابطه‌ی جنسی به آن‌ها نائل شد عرضه می‌کنیم.   فروید توجه ما را به رابطه‌ی جنسی جلب کرد. او متوجه شد که حتی نوزادان دارای […]

مجله روانکاوی تداعی

 

 

به افتخار تولد فروید، بیایید اکتشافات مهم او را تجلیل کنیم.

 

به افتخار تولد فروید (۶ مه)، هفت کشف مهم را که فروید در مورد عشق و رابطه‌ی جنسی به آن‌ها نائل شد عرضه می‌کنیم.

 

فروید توجه ما را به رابطه‌ی جنسی جلب کرد. او متوجه شد که حتی نوزادان دارای احساسات اروتیک هستند و تمام اجزای بدن می‌توانند اروتیک باشند. فروید می‌دانست که عشق، رابطه‌ی جنسی، فانتزی‌ها و حتی دوسوگرایی[۱] به شکل آگاهانه و  ناخودآگاه در ذهن ما هستند.

 

اگر صادق باشیم، زیگموند فروید در مورد برخی چیزها به خطا رفت. او جنسیت زنانه را به خوبی درک نمی‌کرد و اشتباه بزرگی مرتکب شد وقتی ادعا کرد که ارگاسم مربوط به کلیتوریس[۲] بی‌اهمیت است مگر به عنوان پیش‌درآمدی بر ارگاسم واژنی که اهمیت بیشتری دارد. اما چندین چیز بسیار مهم را درست فهمید! در اینجا ۷ مورد از مهم‌ترین اکتشافات او در مورد عشق و رابطه‌ی جنسی ارائه می‌شوند:

 

یک) سکسوالیته، نقطه‌ضعف و نقطه‌قوت همه افراد است.

 

رابطه‌ی جنسی یک محرک اصلی و مخرج مشترک همگی ماست. شاید محتاط‌ترین و قدیس‌مآب‌ترین افراد، بسیار با اشتیاق‌ها و بیان جنسی خود در کشاکش هستند. برای شواهد فقط کافیست که به رسوایی‌های فراوان که واتیکان و کلیساهای بنیادگرا را به لرزه درآورده‌اند بنگریم. فروید این کشاکش را در مردان و زنان در وین ویکتوریایی مشاهده کرد. اما سکسوالیته ما را به شیوه‌های سالم و روی هم رفته ذاتی نیز تعریف می‌کند.

 

دو) هر بخش از بدن، اروتیک است.

 

فروید می‌دانست که انسان‌ها از ابتدا موجوداتی اروتیک هستند. او از شیر خوردن نوزاد از پستان مادر الهام گرفت تا نمونه‌ی یک سکسوالیته‌ی بالغ‌تر را به تصویر بکشد، و گفت: «هر کس که لم دادن نوزاد را در هنگام سیر شدن از پستان و خوابیدن با گونه‌های سرخ و لبخندی سعادت‌بار دیده باشد، نمی‌تواند از این اندیشه بگریزد که این تصویر به عنوان نمونه‌ای اولیه از بیان ارضای جنسی در باقی عمر ماندگار می‌ماند». او همچنین می‌دانست که برانگیختگی جنسی به آلات جنسی محدود نمی‌شود، چرا که لذت از طریق دلبستگی اروتیک به هر قسمت از بدن کسب می‌شود. حتی امروزه بسیاری از افراد برای پذیرش این ایده دچار مشکل زیادی هستند.

 

سه) همجنس‌گرایی یک بیماری روانی نیست.

 

او اشاره کرد که افراد همجنس‌گرا اغلب با فرهنگ اخلاقی و رشد فکری مخصوصاً بالایی از سایرین متمایز می‌شوند. در سال ۱۹۳۰، او بیانیه‌ای عمومی را امضا کرد تا قانونی را لغو کند که همجنس‌گرایی را جرم می‌شناخت. فروید در نامه‌ی مشهور خود به یک مادر که مایل به درمان همجنس‌گرایی پسرش بود، نوشت: «همجنس‌گرایی مطمئناً هیچ مزیتی ندارد، اما چیزی نیست که از آن خجالت بکشید. نه رذالت است نه انحطاط؛ آن را نمی‌توان به عنوان یک بیماری طبقه‌بندی کرد». این نامه در سال ۱۹۳۵ بود.

 

چهار) تمام روابط عاشقانه حاوی احساسات دوسوگرایانه هستند.

 

دوسوگراییِ دخیل در تمام روابط نزدیک و صمیمی، از جمله اکتشافات گوناگون فروید بود. در حالی که ممکن است آگاهانه عشق حقیقی و واقع‌گرایی را نسبت به همسر، شریک یا فرزند خود احساس کنیم، هیچ‌چیز هرگز آن‌طور که به نظر می‌رسد نیست. در جهان ناخودآگاه، در زیر حتی عاشقانه‌ترین و مشفقانه‌ترین رابطه‌ها؛ احساسات و‌ فانتزی‌ها و ایده‌هایی وجود دارند که منفی، نفرت‌آمیز و ویران‌گر هستند. فروید تشخیص داد که این آمیزش عشق و نفرت در روابط نزدیک، بخشی از ماهیت انسان است و نه بخشی آسیب‌شناسانه.

 

پنج) ما از روابط اولیه‌ی خود با والدین و سرپرستان، یاد می‌گیریم که عشق بورزیم.

 

روابط اولیه‌ی ما با والدین و سرپرستان، به ما کمک می‌کند تا یک «نقشه‌ی عشق» را شکل دهیم که در سراسر عمر ما باقی می‌ماند. این موضوع گاهی‌اوقات «انتقال» نامیده می‌شود. فروید خاطرنشان کرد که وقتی ابژه‌ی عشق را پیدا می‌کنیم، در واقع آن را «بازمی‌یابیم». پدیداری که اغلب به آن اذعان می‌شود به همین دلیل است: این‌که افراد شرکایی را انتخاب می‌کنند که آن‌ها را به یاد مادر/پدر خود می‌اندازند. ما همگی شاهد آن بوده‌ایم.

 

شش) معشوق ما به بخشی از خودمان تبدیل می‌شود.

 

فروید چیزی شگفت‌انگیز را توصیف کرد: ما جنبه‌هایی را از کسانی که دوست می‌داریم در خودمان ادغام می‌کنیم. خصوصیات، اعتقادات، احساسات، و نگرش‌ها به بخشی از روان ما تبدیل می‌شوند. او این فرایند را «درونی‌سازی» می‌نامید. عباراتی مانند «همسرم نیمه‌ی بهتر من است» یا «من دنبال نیمه‌ی گمشده‌ی خودم می‌گردم»، حاوی برداشت فروید از عمق ارتباط میان افرادی است که یک‌دیگر را دوست دارند.

 

هفت) فانتزی، عامل مهمی در انگیختگی جنسی است.

 

در فانتزی‌های جنسی ما، اغلب انواع و اقسام سناریوهای عجیب و «منحرف» را احضار می‌کنیم که به انگیختگی جنسی می‎افزایند و خوشبختانه به لذت ارگاسمی منجر می‌شوند. این امر کاملاً عادی است و به این معنا نیست که واقعاً می‌خواهیم در چنین سناریوهایی شرکت کنیم (یا شاید می‌خواهیم).

بنابراین در روز تولد فروید بیایید اکتشافات مهم او را تجلیل کنیم، که هنوز تاثیر شگرفی بر نحوه‌ی اندیشیدن ما در مورد عشق و رابطه‌ی جنسی دارند.

 

این مقاله با عنوان «Seven Things About Sex and Love That Sigmund Freud Nailed» در نشریه‌ی سایکولوژی تودی منتشر شده و در تاریخ ۹۷/۰۲/۱۸ توسط تیم ترجمه‌ی مجله‌ی روانکاوی تداعی ترجمه شده است.

 

[۱]  Ambivalence

[۲]  Clitoral orgasm

کلینیک روانکاوی

منبع
Psychology Today
کلیدواژه : زیگموند فروید
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید