پ

جهان‌بینی | زیگموند فروید | آموزش روانکاوی

  زیگموند فروید همانقدر که نوشته‌های تاریخ‌ساز دارد، سخنرانی‌های بسیار مهم نیز در تاریخچه‌ی علمی‌اش دارد که کمتر مورد توجه متخصصان قرار گرفته است. مقاله‌ی پیش‌رو یکی از سخنرانی او با عنوان «جهان‌بینی | فلسفه‌ای در باب زندگی» است که در سال ۱۹۳۳ ایراد شده است. او در این سخنرانی به مسئله‌ی جهان‌بینی در بشر […]

 

زیگموند فروید همانقدر که نوشته‌های تاریخ‌ساز دارد، سخنرانی‌های بسیار مهم نیز در تاریخچه‌ی علمی‌اش دارد که کمتر مورد توجه متخصصان قرار گرفته است. مقاله‌ی پیش‌رو یکی از سخنرانی او با عنوان «جهان‌بینی | فلسفه‌ای در باب زندگی» است که در سال ۱۹۳۳ ایراد شده است. او در این سخنرانی به مسئله‌ی جهان‌بینی در بشر می‌پردازد و این سوال را پیش می‌کشد که آیا روانکاوی می‌تواند نوعی جهان‌بینی تازه باشد یا نه. او برای پاسخ دادن به این سوال به چند جهان‌بینی عمده در طول تاریخ می‌پردازد و آن‌ها را نقد می‌کند. از جمله‌ی این جهان‌بینی‌ها او به «مذهب» و «علم» به طور مفصل، و به «آنارشیسم سیاسی» و «مارکسیسم» به طور مختصر می‌پردازد.

 

بخش‌هایی از مقایسه‌های او در باب تفاوت و تشابه مذهب و روانکاوی از جمله‌های ایده‌های جریان‌سازی است که بعدها مورد توجه روانکاوان و به‌ویژه روانکاوان معاصر درباب تمایل به مذهب قرار گرفته است.

 

بخش‌هایی از این سخنرانی:

«اگر کسی بخواهد برآوردی حقیقی از عظمت کامل مذهب شکل دهد، باید به خاطر داشته باشد که مذهب چه وظایفی را در قبال انسان‌ها به عهده می‌گیرد. مذهب اطلاعاتی را در مورد منبع و منشأ جهان به آن‌ها می‌دهد، آن‌ها را نسبت به حراست و سعادت نهایی در بطن فراز و نشیب‌های متغیر زندگی مطمئن می‌سازد، و افکار و اعمال آن‌ها را به وسیله‌ی مقرراتی که از حمایت کل نیروی اقتدار مذهب‌ برخوردار هستند هدایت می‌کند.

 

بنابراین، سه عملکرد را به انجام می‌رساند. در وهله‌ی اول، میل انسان برای دانش را ارضا می‌کند؛ در اینجا همان کاری را انجام می‌دهد که علم می‌کوشد با روش‌های خودش به انجام برساند، و بنابراین در این جا وارد رقابت با آن می‌شود. بدون شک مذهب بخش بزرگی از نفوذ خود را به عملکرد دومی که انجام می‌دهد مدیون است. تا آنجا که مذهب ترس انسان‌ها از خطرات و فراز و نشیب‌های زندگی را برطرف می‌سازد، تا آنجا که به آن‌ها پایان خوش را اطمینان می‌دهد، و در بدبیاری‌هایشان آن‌ها را تسکین می‌بخشد، علم نمی‌تواند با آن رقابت کند. درست است که علم یاد می‌دهد چگونه می‌توان از خطرات خاصی دوری کرد و چگونه می‌توان با بسیاری از رنج‌ها با موفقیت مبارزه نمود. انکار این که علم یاور قدرتمندی برای انسان‌ها است کاملاً نادرست خواهد بود، اما در بسیاری موارد باید انسان‌ها را به رنج خود رها کند، چراکه تنها می‌تواند به آن‌ها مشورت بدهد که به امر اجتناب‌ناپذیر تسلیم بشوند. مذهب در اجرای عملکرد سوم خود، یعنی تأمین اوامر، نهی‌ها و محدودیت‌ها، بیش از همه از علم فاصله می‌گیرد. چون علم از کشف و بیان واقعیات خرسند می‌شود. درست است که از کاربرد علم، می‌توان قواعد و توصیه‌هایی برای رفتار استنتاج نمود و در شرایط خاص، آن‌ها ممکن است با آن چه توسط دین تعیین شده است یکسان باشند، اما حتی در این صورت، دلیل آن‌ها متفاوت خواهد بود.

 

کاملاً روشن نیست که چرا دین باید این سه کارکرد را با هم ترکیب کند. توضیح منشأ جهان چه ربطی به تلقین اوامر اخلاقی خاص دارد؟»

 

ما در ترجمه‌ی این سخنرانی تلاش کرده‌ایم که به متن وفادار بمانیم و تا جای ممکن تغییری در متن ایجاد نکنیم.

 

دریافت این متن با پرداخت هزینه امکان‌پذیر است.

 

پی‌نوشت: سپاسگزار شما خواهیم بود اگر حق کپی‌رایت را رعایت کرده و فایل ترجمه شده را با دیگران به اشتراک نگذارید و ممنون شما خواهیم بود اگر برای معرفی به دیگران همین صفحه‌ی دانلود فایل را به اشتراک بگذارید.

 

250,000 ریال – خرید
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید