امیرمهدی کتانی

من امیرمهدی کتانی، روان‌درمانگر با رویکرد روانکاوانه و دانش‌پژوه دوره پیشرفته مرکز مطالعات روانکاوی تهران هستم. دکترای تخصصی روان‌شناسی بالینی خود را از دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دریافت کرده‌ام و دانش‌آموخته کارشناسی روان‌شناسی بالینی از دانشگاه خوارزمی و کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی از دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی هستم.

از سال ۱۳۹۴ تجربه کار بالینی تحت نظارت در مراکز درمانی وابسته به دانشگاه، از جمله بیمارستان طالقانی، را آغاز کردم و از همان زمان در مسیر آموزش روانکاوی قرار گرفتم. از سال ۱۳۹۶ نیز تحلیل شخصی و کار بالینی با رویکرد تحلیلی تحت نظارت حرفه‌ای را آغاز کرده‌ام؛ مسیری که همچنان ادامه دارد.

رویکرد تحلیلی من عمدتاً متأثر از سنت روابط اُبژه‌ای (Object Relations)، به‌ویژه اندیشه‌های دونالد وینیکات، است. در این رویکرد، تجربه روابط اولیه با مراقبین و تأثیر آن‌ها بر شکل‌گیری جهان درونی فرد و رابطه او با خود و دیگران اهمیت ویژه‌ای دارند. در کار بالینی من، فراهم‌شدن فضایی برای تجربه خودانگیختگی، بازی، شکل‌گیری خویشتن و تنها بودن در حضور دیگری جایگاه مهمی دارد. نظریه دلبستگی (Attachment) و رویکردهای تحلیلی معاصر، از جمله ذهنیت‌سازی (Mentalization)، نیز در شکل‌گیری نگاه بالینی من مؤثر بوده‌اند.

در کار تحلیلی، به انتقال متقابل و به‌ویژه تجربه‌های خیال‌پروری (rêverie) خود توجه دارم و آن‌ها را در فهم تجربه هیجانی آنالیزان و آنچه در رابطه تحلیلی شکل می‌گیرد، مهم می‌دانم. همچنین بازی با کلمات، توجه به لغزش‌ها و معانی چندگانه و امکان حرکت آزادانه میان تداعی‌ها برایم اهمیت دارد. این وجه بازیگوشانه، در کنار جدیت کار تحلیلی، می‌تواند فضایی برای کشف معناها و تجربه‌های تازه فراهم کند.

از فعالیت‌های حرفه‌ای پیشین من، ترجمه کتاب‌ها و مقالات تخصصی در حوزه روانکاوی بوده است. در کنار کار بالینی، به داستان‌نویسی، نقاشی، سینما و ادبیات فانتزی علاقه‌مندم.