معرفی اثر
فروید در متن «جهانبینی؛ فلسفهای در باب زندگی» به این پرسش میپردازد که آیا روانکاوی میتواند جهانبینی مستقلی عرضه کند. او معنای جهانبینی را توضیح میدهد و سپس نسبت روانکاوی را با علم، دین و کوشش انسان برای دستیابی به تصویری یکپارچه از جهان میسنجد. بحث فروید بر محدودیتهای ادعاهای فراگیر و جایگاه روش علمی در مواجهه با ناشناختهها متمرکز است. این گفتار همچنین به خواننده امکان میدهد موضع معرفتشناختی فروید را در دورهٔ متأخر کارش و نسبت آن را با نظریهٔ ناهشیار روشنتر بشناسد.