فروشگاه مقالات و کتاب‌ها

مقالهٔ «ظرفیت تنها بودن» (The Capacity to Be Alone) از دونالد وینیکات، که نخستین بار در سال ۱۹۵۸ منتشر شد، به بررسی یکی از وجوه مهم رشد هیجانی می‌پردازد: توانایی فرد برای تنها ماندن، بدون آنکه تنهایی به تجربه‌ای از رهاشدگی، اضطراب یا فروپاشی تبدیل شود. وینیکات این ظرفیت را دستاوردی رشدی می‌داند که از همان سال‌های نخست زندگی و در بستر رابطهٔ کودک با اُبژهٔ مراقبت‌کننده شکل می‌گیرد. نکتهٔ محوری مقاله در پارادوکسی قرار دارد که وینیکات آن را «تجربهٔ تنها بودن در حضور دیگری» می‌نامد. کودک در آغاز زمانی می‌تواند به تجربه‌ای امن از تنهایی دست یابد که در حضور مادری قابل‌اعتماد قرار داشته باشد؛ مادری که حضورش مستلزم مداخلهٔ دائمی نیست و امکان می‌دهد کودک برای مدتی در وضعیت خود باقی بماند. از نظر وینیکات، تکرار چنین تجربه‌ای به‌تدریج امکان درونی‌سازی یک محیط قابل‌اعتماد را فراهم می‌کند و زمینه‌ای می‌سازد که فرد…