انکار چیست؟
انکار چیست؟
انکار اصطلاحی روانکاوانه است که توسط زیگموند فروید برای اشاره به نوع خاصی از مکانیسمهای دفاعی به کار میرود. در انکار، فرد از پذیرش واقعیت یک رویداد یا تجربه، به ویژه درک وجود اندام تناسلی زن، طفره میرود. فروید این مکانیسم را در تبیین پدیدههایی مانند فتیشیسم و سایر آشفتگیهای روانی حائز اهمیت میدانست.
فروید به طور خاص از سال ۱۹۲۴ از اصطلاح (انکار) استفاده کرد. تا زمان مرگش سال ۱۹۳۸، او بارها به این فرایند اشاره کرد و مفصلترین شرح خود را در کتاب «رئوس روانکاوی» (1940a [1938]) ارائه داد. اگرچه نمیتوان گفت که او نظریهای در مورد انکار ارائه کرد – او حتی آن را به طور دقیق از سایر فرایندهای نزدیک به هم متمایز نکرد – با وجود این، یک انسجام مشخص در تکامل این مفهوم در آثار او وجود دارد.
فروید برای اولین بار مکانیسم انکار را در بحث خود پیرامون عقده اختگی شرح میدهد. کودکان در مواجهه با فقدان آلت تناسلی در دختر، “این واقعیت را انکار میکنند و همچنان معتقدند که آلت تناسلی میبینند”[۱]. به تدریج، آنها در نتیجه عقده اختگی، فقدان آلت تناسلی را درک میکنند.
انکار چیست؟
انکار اصطلاحی روانکاوانه است که توسط زیگموند فروید برای اشاره به نوع خاصی از مکانیسمهای دفاعی به کار میرود. در انکار، فرد از پذیرش واقعیت یک رویداد یا تجربه، به ویژه درک وجود اندام تناسلی زن، طفره میرود. فروید این مکانیسم را در تبیین پدیدههایی مانند فتیشیسم و سایر آشفتگیهای روانی حائز اهمیت میدانست.
فروید به طور خاص از سال ۱۹۲۴ از اصطلاح (انکار) استفاده کرد. تا زمان مرگش سال ۱۹۳۸، او بارها به این فرایند اشاره کرد و مفصلترین شرح خود را در کتاب «رئوس روانکاوی» (1940a [1938]) ارائه داد. اگرچه نمیتوان گفت که او نظریهای در مورد انکار ارائه کرد - او حتی آن را به طور دقیق از سایر فرایندهای نزدیک به هم متمایز نکرد - با وجود این، یک انسجام مشخص در تکامل این مفهوم در آثار او وجود دارد.
فروید برای اولین بار مکانیسم انکار را در بحث خود پیرامون عقده اختگی شرح میدهد. کودکان در مواجهه با فقدان آلت تناسلی در دختر، "این واقعیت را انکار میکنند و همچنان معتقدند که آلت تناسلی میبینند"[۱]
دسترسی ویژه