این مقالهٔ تامس آگدن، ایده‌ی «موضع اوتیستیک-هم‌جوار» را به عنوان چارچوبی برای مفهوم‌پردازی یک سازمان روانی پیشنهاد می‌کند که از هر دو موضع پارانوئید-اسکیزوئید و افسرده‌وار، بدوی‌تر است.