معرفی اثر
هربرت روزنفلد در مقالهٔ «رویکردی بالینی به نظریهٔ روان‌کاوانهٔ سائق‌های زندگی و مرگ: پژوهشی دربارهٔ جنبه‌های پرخاشگرانهٔ نارسیسیزم» که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد، به بررسی رابطهٔ نارسیسیزم، پرخاشگری و سائق مرگ می‌پردازد. او با تکیه بر نظریهٔ فروید دربارهٔ آمیختگی و جدایی سائق‌های زندگی و مرگ و با بهره‌گیری از آرای ملانی کلاین، می‌کوشد ماهیت ویرانگر برخی حالات نارسیسیستی و نقش آنها را در مقاومت در برابر درمان روان‌کاوانه روشن کند.
روزنفلد بین جنبه‌های لیبیدویی و ویرانگر نارسیسیزم تمایز می‌گذارد و نشان می‌دهد که چگونه بخش‌های همه‌توان و ویرانگر شخصیت می‌توانند بر بخش‌های وابسته و عشق‌ورز خود سلطه یابند. او همچنین مفهوم «سازمان نارسیسیستی ویرانگر» را مطرح می‌کند؛ ساختاری که با حفظ احساس برتری و همه‌توانی، مانع وابستگی بیمار به اُبژه، پذیرش کمک و پیشرفت در تحلیل می‌شود. نویسنده با ارائهٔ نمونه‌های بالینی، به بررسی نقش رشک، تکانه‌های خودویرانگر و واکنش درمانی منفی می‌پردازد و پیامدهای بالینی این فرایندها را در رابطهٔ انتقالی بررسی می‌کند.
-این یک فایل pdf است و نسخهٔ فیزیکی ندارد.
