این مقاله راهنمایی است برای مفهومپردازی مشکلات روانشناختی در طیف گستردهای از اختلالات شخصیت و اختلالات دارای سمپتوم. در این راستا، از یک مدل روانکاوانه استفاده شده است که اختلالات را در یک پیوستار ساختارمند و بر اساس شدتشان سازماندهی میکند. در مدل پیشنهادی نویسندگان، هفت شاخص کلیدی کارکرد شخصیت مورد ارزیابی قرار میگیرد: شناخت، عاطفه، روابط خود-اُبژه، روابط بینفردی، دفاعها، کارکرد سوپرایگو و پویاییهای ابتدائی. نتایج ارزیابی شاخصها برای تعیین جایگاه بیمار در پیوستار تشخیصی به کار میرود؛ این پیوستار شامل نُه طبقهی تشخیصی تحول ایگو و اختلالات متناظر با هر یک از این طبقهها است. این طبقهها عبارتاند از: (۱) سازمان سالم یا بهنجار، (۲) سازمان نوروتیک خصیصهای، (۳) سازمان نوروتیک نشانهای؛ (۴) سازمان مرزی سطح بالا، (۵) سازمان مرزی سطح میانی و (۶) سازمان مرزی سطح پایین؛ و نیز (۷) سازمان سایکوتیک عاطفی، (۸) سازمان سایکوتیک شناختی–عاطفی و (۹) سازمان سایکوتیک شناختی. ارزیابی دقیق هفت شاخص ذکر شده صورتبندی دقیقتر ماهیت و شدت مشکلات بیمار را تسهیل میکند و امید میرود که به برنامهریزی درمانی دقیقتر و مناسبتری منتهی شود. در پایان، نمونههایی از کاربست این مدل در مواجهه با یک شکایت شایع [افسردگی] ارائه شده است.
