در مقالهٔ «چشم‌انداز روانکاوی»، هری گانتریپ به جای محدود کردن روانکاوی به درمان علائم یا حل تعارض‌های غریزی، آن را در نسبت با پرسش گسترده‌تری دربارهٔ رشد انسان و امکان زیستن به‌عنوان یک «شخص واقعی» بررسی می‌کند.