مروری بر دینامیکهای گروهی | ویلفرد بیون
مروری بر دینامیکهای گروهی
فروید با استفاده از اطلاعات و دانشی که از مطالعات روانکاویاش به دست آورده بود، تلاش نمود تا برخی از مسائلی را که توسط لوبن، مک دوگل[۱] و دیگران در مطالعاتشان درباره گروه مطرح شده بود، شرح دهد[۲]. در این مقاله، میخواهم به طور خلاصه نظریاتی را بیان کنم که از طریق شرکت در گروهها و کاربرد آنها در گروههای مختلف به دست آمدهاند، شهودهایی که از طریق آموزش روانکاوی امروزی شکل گرفتهاند[۳]. این نظریات شایستگیها و نقصهایی دارند، که با بقیه تئوریها متفاوت هستند، زیرا آنها در فشارهای عاطفی واقعی که برای توصیف آنها وجود دارد، به وجود آمدهاند و بنابراین، رویکردی کاملاً متفاوت از رویکرد معمول فروید دارند. متوجه خواهید شد که برخی مفاهیم جدید را در روانکاوی معرفی خواهم کرد؛ تا حدودی به این دلیل که با موضوع متفاوتی سر و کار دارم و تا حدی به این دلیل که میخواستم ببینم آیا با رهایی از قید نظریات قبلی، ممکن است به نقطهای برسم که از آن طریق بتوانم دیدگاههایم را در مورد گروه و روانکاوی فردی مقایسه کنم و بدینترتیب قضاوت کنم که آیا آنها مکمل یکدیگر هستند یا از هم جدا هستند.
فرض من بر این است که هر فردی به گونهای عمل میکند که گویی معتقد است که گروه نسبت به او نگرش دارد و میتوان آن نگرش را در قالب کلمات بیان کرد. تفسیرها شامل ترجمهی گفتار دقیق فرضیات من در مورد نگرش گروه به من یا شخص دیگر، و نگرش فرد به گروه هستند. نتیجهگیریهای بعدی عصارهی هشت سال کار هستند که عبارتند از:
در هر گروه ممکن است روندهای گستردهی خاصی از فعالیتهای ذهنی تشخیص داده شود. به نظر میرسد که هر گروهی چه غیررسمی یا غیرجدی، برای «انجام» کاری تشکیل شده است. در این فعالیت، با توجه به ظرفیت فرد، همکاری میکنند. این همکاری داوطلبانه است و به درجاتی از مهارتهای سطح بالا و پیشرفته در فرد وابسته است. مشارکت در این فعالیت، محصول سالها آموزش، تجربه، و رشد ذهنی فردی است. از آنجا که این فعالیت با انجام کاری همراه است، با واقعیت در ارتباط است، روشهای آن منطقی است، و بنابراین، در فرم اولیهی آن، علمی است. در نتیجه، مشخصات آن مشابه با مواردی است که فروید به ایگو نسبت داده است[۴]. من این جنبه از فعالیت ذهنی گروه را گروه کاری[۵] نامیدهام.
مروری بر دینامیکهای گروهی
فروید با استفاده از اطلاعات و دانشی که از مطالعات روانکاویاش به دست آورده بود، تلاش نمود تا برخی از مسائلی را که توسط لوبن، مک دوگل[۱] و دیگران در مطالعاتشان درباره گروه مطرح شده بود، شرح دهد[۲]. در این مقاله، میخواهم به طور خلاصه نظریاتی را بیان کنم که از طریق شرکت در گروهها و کاربرد آنها در گروههای مختلف به دست آمدهاند، شهودهایی که از طریق آموزش روانکاوی امروزی شکل گرفتهاند[۳]. این نظریات شایستگیها و نقصهایی دارند، که با بقیه تئوریها متفاوت هستند، زیرا آنها در فشارهای عاطفی واقعی که برای توصیف آنها وجود دارد، به وجود آمدهاند و بنابراین، رویکردی کاملاً متفاوت از رویکرد معمول فروید دارند. متوجه خواهید شد که برخی مفاهیم جدید را در روانکاوی معرفی خواهم کرد؛ تا حدودی به این دلیل که با موضوع متفاوتی سر و کار دارم و تا حدی به این دلیل که میخواستم ببینم آیا با رهایی از قید نظریات قبلی، ممکن است به نقطهای برسم که از آن طریق بتوانم دیدگاههایم را در مورد گروه و روانکاوی فردی مقایسه کنم و بدینترتیب قضاوت کنم که آیا آنها مکمل یکدیگر هستند یا از هم جدا هستند.
فرض من بر این است که هر فردی به گونهای عمل میکند که گویی معتقد است که گروه نسبت به او نگرش دارد و میتوان آن نگرش را در قالب کلمات بیان کرد. تفسیرها شامل ترجمهی گفتار دقیق فرضیات من در مورد نگرش گروه به من یا شخص دیگر، و نگرش فرد به گروه هستند. نتیجهگیریهای بعدی عصارهی هشت سال کار هستند که عبارتند از:
در هر گروه ممکن است روندهای گستردهی خاصی از فعالیتهای ذهنی تشخیص داده شود. به نظر میرسد که هر گروهی چه غیررسمی یا غیرجدی، برای «انجام» کاری تشکیل شده است. در این فعالیت، با توجه به ظرفیت فرد، همکاری میکنند. این همکاری داوطلبانه است و به درجاتی از مهارتهای سطح بالا و پیشرفته در فرد وابسته است. مشارکت در این فعالیت، محصول سالها آموزش، تجربه، و رشد ذهنی فردی است. از آنجا که این فعالیت با انجام کاری همراه است، با واقعیت در ارتباط است، روشهای آن منطقی است، و بنابراین، در فرم اولیهی آن، علمی است. در نتیجه، مشخصات آن مشابه با مواردی است که فروید به ایگو نسبت داده است[۴]. من این جنبه از فعالیت ذهنی گروه را گروه کاری[۵]
دسترسی ویژه