نسخهٔ PDF این مقاله
تأملاتی در تاریخ روانکاوی
Reflections on the History of Psychoanalysis
- نویسنده
- مارتین برگمان
- مترجم
- تیم ترجمهی تداعی
- انتشار اثر
- ۱۹۹۳
- حجم مقاله
- ۸,۴۳۵ واژه
خرید و دریافت فایل از طریق فروشگاه تداعی انجام میشود.
افزایش مکاتب روانکاوی، بررسی دوبارهی تاریخ روانکاوی را میطلبد. روانکاوی در تقاطع بین میراث عقلانی روشنگری و علاقه به ماهیت و نشانه بیماری[۲] که مشخصهی رمانتیسیسم بود، پدیدار شد. تمرکز این مقاله بر لحظاتی است که روانکاوی بر سر یک چهارراه قرار گرفته بود و میتوانست مسیرهای مختلفی را انتخاب کند. بین بدعتگذاران[۳]، اصلاحکنندگان[۴]، و توسعهدهندگان[۵] تمایز صورت گرفته است. در یک چارچوب مرجعِ تاریخی، نقش و دستاوردهای اصلاحکنندگان برجستهای مانند ملانی کلاین، هارتمن، وینیکات، کوهوت، و سایرین، همچنین توسعهدهندگان آنها مورد بحث و بررسی قرار میگیرد. این مقاله با بحث در مورد برخی مسائل و مشکلات مهم فعلی که روانکاوی با آن مواجه است، به پایان میرسد.
من تاریخ روانکاوی را به عنوان موضوع مورد بحث انتخاب کردهام تا به یک نکته مهم و ضروری در روانکاوی کنونی بپردازم: خطر تبدیل شدن به برج بابل امروزی (کنایه از تنوع زبانی و نفهمیدن سخن یکدیگر). هدف از ساخت آن برج معروف، رسیدن به بهشت بود، اما زمانی که خداوند به عنوان مجازاتی برای غرور سازندگان برج، زبان آنها را گنگ و مبهم ساخت، آن پروژه به حال خود رها شد. به نظر من، این واقعیت که مکاتب مختلف اندیشهها و شیوههای روانکاوی با هم در رقابت هستند، بررسی مجدد تاریخ روانکاوی را ضروری میکند.
پرسشی که مطرح میکنم این است: در ساختار و تاریخ روانکاوی چه چیزی وجود داشت که منجر به تشکیل مکاتب مختلف در روانکاوی شد؟ در این مقاله قصد ندارم در مورد شایستگیهای نسبی مکاتب مختلف روانکاوی موضعگیری کنم، بلکه روانکاوی را به صورت بررسی و مطالعهی تاریخ ایدهها مورد بررسی قرار خواهم داد.
در مطالعهی گذشتهی روانکاوی، تفکیک بین سه نوع از مشارکتکنندگان را مفید دانستم: بدعتگذاران، اصلاحکنندگان، و توسعهدهندگان. بدعتگذاران، که در سالهای اخیر کمیاب بودهاند، اما در زمان حیات فروید رایج بودند، معمولاً برای مدتی به فروید نزدیک بودند، مشارکت قابل توجهی داشتند، و سپس به طور ناگهانی مکاتب فکری خودشان را راهاندازی کردند. آنها عبارتند از آدلر، استکل، یونگ، رنک، و ویلهلم رایش[۶]. در زمان حیات فروید، فقط بدعتگذاران و توسعهدهندگان وجود داشتند. اصلاحکنندگان پس از مرگ فروید ظاهر شدند، زمانی که هیچکس، حتی آنا فروید، نمیتوانست ادعا کند که تنها وارث میراث فروید است.
کتابخانهٔ اختصاصی تداعی
ادامهٔ مطالعه، در دسترس شماست
بخشی از این مقاله را خواندهاید. با عضویت ویژه، متن کامل این مقاله و مجموعهٔ مقالات اختصاصی تداعی را مطالعه کنید.