رفتن به محتوای اصلی
تداعی
شروع درمان

علیه فهمیدن | بروس فینک

۳ مرداد ۱۴۰۱ ۱۰۸ دقیقه مطالعه ۱۲,۹۷۵ کلمه
علیه فهمیدن | بروس فینک

شناسنامهٔ نوشته

اطلاعات اثر و انتشار

عنوان اصلی
Against Understanding: Why Understanding Should not Be Viewed as an Essential Aim of Psychoanalytic Treatment
نویسنده
بروس فینک
مترجم
تیم ترجمه‌ی تداعی
انتشار در
ژورنال انجمن روانکاوی امریکا
تاریخ انتشار اثر
۲۰۱۰
تعداد کلمات
۱۲,۹۷۵ کلمه
زمان مطالعه
۱۰۸ دقیقه
پیوند ثابت این مقاله
متن مقالهمجلهٔ تداعی
نسخهٔ دیجیتال مقالهدریافت فایل پی‌دی‌اف
PDF
قیمت فایل۱۸۰,۰۰۰ تومان

علیه فهمیدن: چرا نباید فهم را به عنوان یک هدف اساسی در روانکاوی در نظر گرفت؟

اگر بپذیریم که اساسی‌ترین هدف روانکاویْ تغییر است، آنگاه تأکید فعلی بر فهمیدن[۱] در روانکاوی –از سوی روانکاوی‌شونده و همچنین روانکاو– بیش از حد است. می‌توان مشاهده نمود که فرآیند فهمیدن واقع در امر یا بُعد خیالی لکان، برای تقلیل ناآشنا به آشنا، و تبدیل اساسیِ دیگری (other) به همانند (same)، و برای سخت‌شنوا کردنِ روانکاو است. توانایی ما تحلیلگران برای تشخیص ناهشیار از طریق لغزش‌های زبان، کلمات نامفهوم، استعاره‌های ناسازگار، و مواردی از این دست، با تأکید بیش از حد ما بر فهمیدن به خطر می‌افتد و تنها با در نظر گرفتن این فرض پایه که ما نمی‌فهمیم روانکاوی‌شونده ما چه می‌گوید، می‌توان آن را اصلاح کرد. تأکید بر فهمیدن همچنین می‌تواند برای روانکاوی‌شوندگانی که یاد گرفته‌اند خودشان را مشاهده و بررسی کنند و احساسات و رفتارهایشان را برای خودشان و دیگران با عباراتی پیچیده و لزوماً بدون تغییر توضیح دهند، زیان‌بخش باشد. اما در غیاب فهمیدن، که در اغلب اوقات مانعی بر سر راه تغییر است، تغییر به خوبی می‌تواند اتفاق بیفتد.

هدف اصلی روانکاوی در مورد افراد روان‌نژند‌ فهمیدن آنها نیست، بلکه تغییر آنهاست. روانکاوی روان‌نژند‌ها، و بسیاری از افرادی که در بسترهای روان‌درمانی معاصر در زمره‌ی مرزی طبقه‌بندی می‌شوند، با وادار کردن افراد به گفتن چیزهایی که تأثیر عمده‌ای بر اقتصاد روانی آنها دارد، در ارتباط است. ما به عنوان متخصصان بالینی، شاید نتوانیم آنها را راهنمایی کنیم که چنین چیزهایی را خودشان بیان کنند، اما روانکاوی یعنی اینکه ما چیزهایی را به آنها بگوییم که تأثیر تحول‌آفرینی بر آنها داشته باشد. در بهترین موارد، بده و بستان قابل توجهی وجود دارد: ما با نشانه‌های یکدیگر کار می‌کنیم، و روانکاو و روانکاوی‌شونده در نهایت چیزی می‌گویند که تأثیر جدی بر روانکاوی‌شونده دارد و منبع و معنی آن اغلب کاملاً روشن نیست.

ما نباید بر فهمیدن روانکاوی‌شونده یا خود-فهمی[۲] او برای تغییر نحوه‌ی تجربه جهان، زندگی، روابط، و تکانه‌های خاص آنها تأثیر بگذاریم. هدف ما تغییر نحوه‌ی مشاهده روانکاوی‌شوندگان و بررسی رفتار خاص خودشان یا زندگی فانتزی آنها نیست، بلکه هدف ما مثلاً ارائه نمونه‌ای برای تبدیل بنیادی فانتزی است که یک مرد طی دهه‌ها در مورد عمل جنسی داشته است و آن را نفرت‌انگیز می‌داند –مانند مجبور شدن به خوردن آلت تناسلی مردی بزرگتر و قوی‌تر از خودش– به‌گونه‌ای که دیگر هسته‌ی اصلی افکارش در هنگام رابطه جنسی یا خودارضایی نباشد، به طوری که دیگر در زندگی روزمره او را آزار ندهد، طوری که ناپدید شده و دیگر برنگردد.

کتابخانهٔ اختصاصی تداعی

ادامهٔ مطالعه، در دسترس شماست

بخشی از این مقاله را خوانده‌اید. با عضویت ویژه، متن کامل این مقاله و مجموعهٔ مقالات اختصاصی تداعی را مطالعه کنید.

اشتراک ویژهدسترسی به متن کامل مقالات ویژه
اشتراک ویژه پلاسمقالات ویژه + سه پروژهٔ انتخابی یا تمام پروژه‌های تعاملی
دسترسی آنلاین به مقالات تداعی به‌همراه دریافت PDF ۳ مقاله در هر ماه؛ سهمیهٔ پروژه‌های پلاس به‌طور مستقل و برای هر پروژه در طول دوره تعیین می‌شود.
مسیر مطالعه در تداعی

ادامهٔ مطالعه

مقاله‌های مرتبط با این نویسنده یا نظریه‌پرداز را دنبال کنید و پیشرفت مطالعهٔ خود را ببینید.

پس از پایان مطالعه، می‌توانید این مقاله را در مسیر خود ثبت کنید.
پایان این نوشتهبازگشت به آغاز ↑