فروشگاه مقالات و کتاب‌ها

بی‌‎شک مفهوم سوژه یکی از رایج‌ترین و مهم‌ترین مفاهیم لکانی است که از طریق آن می‌توان تمام سیر اندیشه‌ی او را بررسی کرد. لکان در ابتدا پیرامون من {I یا je} می‌نوشت اما خیلی زود محور نوشتارهایش به سوژه بدل شد. هر دوی این دال‌ها بیان‌گر کوشش لکان برای فاصله گرفتن از تفاسیر پسافرویدی مفهوم ایگو هستند. این کوشش به ساخت نظریه‌ی خود وی منجر شد. سوژه در لکان متقدم بایست در تضادی رادیکال با ایگو فهمیده شود. ایگو به ساحت تصویری تعلق دارد، حال آن که سوژه مربوط به ساحت نمادین است. سوژه، سوژه‌ی ضمیر ناآگاه است، همانطور که فروید با واژه‌ی آن {id یا das Es} بدان اشاره کرده، حال آن که ایگو صرفاً زنجیره‌ای از همسان‌سازی‌های بیگانه کننده است. لکان تا اوایل دهه‌ی ۱۹۶۰ بر تقابل میان ساحت تصویری و نمادین تأکید داشت. اما در اینجا تغییری قابل توجه رخ می‌دهد؛ به…

مقاله‌ی پیش‌رو مضمون مرگ خدا در آثار ژک لکان را بررسی نموده و هم زمان به برخی نقاط تلاقی آن با الهیات مسیحی اشاره کرده است. این مقاله همچنین «خداناباوریِ» لکان را از خداناباوری فروید متمایز ساخته و نشان می‌دهد هرچند که لکان به خدایی که معادل هستی قرار می‌گیرد یعنی خدای فیلسوفان اعتقادی نداشته، اما استدلال لکان متاخر درباره‌ی «هزیستنِ»، خدا در ورای زبان که معادل خدای عارفان است، به نوعی خداناباوری بسیار ظریف و چندلایه می‌انجامد.