از متن مقاله
کاناپه بهعنوان نماد دروننگری و التیام ماندگار شده است. در کارتونها و فیلمها نشانهی درمان است؛ حتی زمانی که محبوبیت درمان روانکاوی رو افول نهاده بود. میشود گفت که کاناپه از خود شاخهی روانکاوی سالمتر مانده است، و باید اضافه کنم که این وضعیت نمادین کاناپه در فرهنگ عمومی در تضاد با نظری است که بین روانکاوان معاصر در حال شایعتر شدن است، خیلی از آنها به آن بهعنوان عتیقهای به جا مانده از دوران اقتدارگرایی نگاه میکنند، یک موقعیت قدرت از سوی روانکاو که ظاهراً راه درگیری عاطفی اصیل را سد میکند. آیا حق با آنهاست؟ تحقیقی در این زمینه انجام نشده و بنابراین نمیتوانیم بدانیم کاناپه برای کدام بیماران رهاییبخش و برای کدامشان ناراحتکننده است.
از مقالهٔ «چرا روانکاوها از کاناپه استفاده میکنند؟»