مقالهٔ «پرخاشگری در ارتباط با رشد هیجانی» از نوشته‌های مهم دونالد وینیکات دربارهٔ ریشه‌های پرخاشگری و جایگاه آن در رشد اولیهٔ روان است. وینیکات در این مقاله که نخستین‌بار در سال ۱۹۵۰ منتشر شد، پرخاشگری را در پیوند با تجربهٔ غریزی، عشق و رابطه با اُبژه بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که فهم پرخاشگری مستلزم بازگشت به نخستین مراحل رشد هیجانی کودک است.
وینیکات مسیر تحول پرخاشگری را از مرحلهٔ «پیش از نگرانی» دنبال می‌کند؛ مرحله‌ای که در آن پرخاشگری هنوز از عشق جدا نشده است و بخشی از رابطهٔ ابتدایی کودک با اُبژه به‌شمار می‌آید. با رشد ظرفیت نگرانی، کودک به‌تدریج با پیامدهای تکانه‌های خود نسبت به اُبژهٔ محبوب روبه‌رو می‌شود و احساس گناه، میل به ترمیم و شکل‌گیری دنیای درونی اهمیت پیدا می‌کنند. از این منظر، سرنوشت پرخاشگری به کیفیت رشد هیجانی و رابطه با محیط وابسته است و در شرایط مساعد می‌تواند به نیرویی واجد ارزش اجتماعی بدل شود. این مقاله یکی از متون کلیدی برای فهم صورت‌بندی وینیکات از رابطهٔ بین عشق، تخریب، نگرانی و ظرفیت برقراری رابطه با اُبژه است.
