سکسوالیته (Sexuality) چیست؟

سکسوالیته (Sexuality) چیست؟

رواندرمانی عمیقاً به این امر آگاهی دارد که امکان سکسِ^[1] همواره ارضاکننده در درازمدت با کسی که دوست داریم چقدر نادر و دشوار است. گرچه در جامعه به صورت کلی یک هنجار تلقی می‌شود، اما رواندرمانی طور دیگری فکر می‌کند، چراکه جاده‌ی دشواری که غرایز جنسی ما از طفولیت تا بزرگسالی طی می‌کند را می‌شناسد. رواندرمانی اصرار دارد که کودکان چیزی را که ما احساسات جنسی اولیه قلمداد می‌کنیم دارا هستند، و سلامت جنسی در دوران بزرگسالی به شدت به مواجه‌ی مناسب با این احساسات در محیط خانه بستگی دارد. درجات غیرقابل توجیهی از احساس گناه و شرم به راحتی به بدن متصل می‌شوند، که بعدها نزدیکی را غیر ممکن می‌سازد. به علاوه، در دوران کودکی ما از کسانی در مورد عشق می‌آموزیم که ممنوعیت‌ها، ما را از سکس با آن‌ها اکیداً نهی می‌کند، به این معنی که وقتی در بزرگسالی عاشق کسی می‌شویم، ممکن است متوجه نقصان مرموز علاقه‌ی جنسی شویم. به نظر می‌رسد که صرفاً دچار «دلزدگی» شده‌ایم، اما در حقیقت، احساسات لطیف به طریقی با لیبیدوی ما در تعارض هستند که تابوی اولیه‌ی زنا با محارم را بازتاب می‌دهد. ممکن است متوجه شویم که تحریک توسط افراد کاملاً غریبه که نسبت به آن‌ها هیچ حسی نداریم و امکان پیش آمدن عشق در رابطه با آنها دور از ذهن است، بسیار راحت‌تر می‌نماید. درمان با توضیح آرام و منطقی این که چگونه کار ما به این جا می‌رسد، باعث می‌شود که نواحی ناآشنا‌ی زندگی اروتیک ما کمتر تحقیرآمیز و شرم‌آور باشند. همچنین به ما اجازه می‌دهد ببینیم که میزانی از عدم شادکامی جنسی ممکن است در واقع بخشی کاملاً طبیعی و اجتناب‌ناپذیر از زندگی خوب باشد.

[1]  Genital sex