رفتن به محتوای اصلی
تداعی
شروع درمان

مادرِ مُرده | آندره گرین

۱ خرداد ۱۴۰۱ ۲ ساعت دقیقه مطالعه ۱۴,۵۲۰ کلمه
مادرِ مُرده | آندره گرین

شناسنامهٔ نوشته

اطلاعات اثر و انتشار

عنوان اصلی
The Dead Mother
نویسنده
آندره گرین
مترجم
تیم ترجمه‌ی تداعی
انتشار در
ON PRIVATE MADNESS
تاریخ انتشار اثر
۱۹۸۶
تعداد کلمات
۱۴,۵۲۰ کلمه
زمان مطالعه
۲ ساعت دقیقه
پیوند ثابت این مقاله
متن مقالهمجلهٔ تداعی
نسخهٔ دیجیتال مقالهدریافت فایل پی‌دی‌اف
PDF
قیمت فایل۲۰۰,۰۰۰ تومان

اگر کسی مجبور باشد یک ویژگی واحد را برای تمایز بین تحلیل‌های امروزی و تحلیل‌هایی که تصور می‌شود در گذشته انجام شده‌اند، انتخاب کند، حتماً در میان مسائل مربوط به ماتم آن را پیدا خواهد کرد. این همان چیزی است که عنوان این مقاله، یعنی مادرِ مُرده، قصد بیان آن را دارد. با این حال، برای جلوگیری از هرگونه سوءبرداشت، می‌خواهم این موضوع را روشن کنم که در اینجا پیامدهای روانی مرگ واقعی مادر را مورد بحث و مداقه قرار نمی‌دهم، بلکه بیشتر ایماگویی[۱] است که به دنبال افسردگی مادرانه، در ذهن کودک شکل گرفته است، و با بی‌رحمی یک اُبژه زنده را که منبع سرزندگی برای کودک بوده است، به پیکره‌ای دور، بی‌صدا، و عملاً بی‌جان تبدیل می‌کند که سرمایه‌گذاری[۲] و تمرکز روانیِ برخی بیماران را که مورد آنالیز قرار می‌دهیم، عمیقاً آغشته و اشباع می‌کند، و بر سرنوشت آینده‌ی اُبژه‌ی لیبیدویی و نارسیسیستیک آنها سنگینی می‌کند. بنابراین، مادرِ مُرده، بر خلاف آنچه که تصور می‌شود، مادری است که زنده می‌ماند، اما به اصطلاح، در چشمان کودک خردسالِ تحت مراقبت او، از نظر روانی مرده است.

عواقب مرگ واقعی مادر –خاصه زمانی که به دلیل خودکشی باشد– برای کودکی که از خود به جا می‌گذارد، بسیار مضر است. می‌توان بلافاصله به این رویداد، سیمپتوماتولوژی[۳] را که منجر به آن شده است، نسبت داد، حتی اگر تحلیل‌ها نشان دهد که این فاجعه تنها به دلیل رابطه مادر–فرزندی که قبل از مرگ او وجود داشت، غیرقابل جبران بوده است. در واقع، در این مورد، حتی باید بتوان شیوه‌هایی از رابطه را توصیف کرد که به مواردی که می‌خواهم در اینجا توضیح دهم، نزدیک است. اما واقعیتِ فقدان و از دست دادن، ماهیت بی‌چون و چرا و غیر قابل برگشت آن، رابطه قبلی را به شکلی قطعی تغییر خواهد داد. بنابراین، من به تعارضاتی که به چنین وضعیتی مربوط می‌شود، اشاره نمی‌کنم. همچنین تحلیل‌های بیمارانی را که برای سیمپتوماتولوژی افسردگیِ شناخته شده به دنبال کمک هستند، در نظر نمی‌گیرم.

در واقع، روانکاوی‌شوندگانی که قصد دارم در مورد آنها صحبت کنم، افرادی هستند که در مصاحبه‌های مقدماتی یک آنالیز به سختی به جنبه‌های خاص افسردگی اشاره می‌کنند. از سوی دیگر، روانکاو فوراً ماهیت نارسیسیستیک تعارضاتی را که مورد استناد قرار گرفته‌اند، درک می‌کند، زیرا آنها با روان‌نژندی کاراکتر[۴] و پیامدهای آن بر زندگی عاشقانه بیمار و فعالیت حرفه‌ای بیمار مرتبط هستند.

قبل از بررسی چهارچوب بالینی که به تازگی تعریف کرده‌ام، باید به طور خلاصه به چند مرجع اشاره کنم که منبع ثانویه‌ی ایده‌های من بوده‌اند. بیمارانم منبع اولیه بودند. تفکراتی که در ادامه می‌آید، مدیون نویسندگانی‌ست که پایه‌های آنچه را که ما در مورد ماتم می‌دانیم، بنا نهاده‌اند: فروید، کارل آبراهام و ملانی کلاین. اما به طور خاص، مطالعات اخیر وینیکات (۱۹۷۱ ب)، کوهوت (۱۹۷۱)، اِن آبراهام[۵] (۱۹۷۸)، تورُک[۶] (۱۹۷۸) و روسولاتو[۷] (۱۹۷۸) من را در این مسیر قرار داده است.

کتابخانهٔ اختصاصی تداعی

ادامهٔ مطالعه، در دسترس شماست

بخشی از این مقاله را خوانده‌اید. با عضویت ویژه، متن کامل این مقاله و مجموعهٔ مقالات اختصاصی تداعی را مطالعه کنید.

اشتراک ویژهدسترسی به متن کامل مقالات ویژه
اشتراک ویژه پلاسمقالات ویژه + سه پروژهٔ انتخابی یا تمام پروژه‌های تعاملی
دسترسی آنلاین به مقالات تداعی به‌همراه دریافت PDF ۳ مقاله در هر ماه؛ سهمیهٔ پروژه‌های پلاس به‌طور مستقل و برای هر پروژه در طول دوره تعیین می‌شود.
مسیر مطالعه در تداعی

ادامهٔ مطالعه

مقاله‌های مرتبط با این نویسنده یا نظریه‌پرداز را دنبال کنید و پیشرفت مطالعهٔ خود را ببینید.

از همین نویسنده

آندره گرین

۲ مقاله در این مجموعهاز قدیمی‌ترین به جدیدترین
پیشرفت مطالعه۰ از ۲
  1. ۱مقالهٔ فعلیمادرِ مُرده | آندره گرینخوانده‌نشده
  2. ۲۴ اسفند ۱۴۰۱میل جنسی مادرانه | آندره گرینخوانده‌نشده
پس از پایان مطالعه، می‌توانید این مقاله را در مسیر خود ثبت کنید.
پایان این نوشتهبازگشت به آغاز ↑