جرج اتوود در مقاله «قطع عضو خون‌آلود: بررسی رؤیای نخست در روانکاوی»، تجربه شخصی خود از اولین جلسه روانکاوی‌اش و پیامدهای بالینی رؤیای نخست را در کل جلسات بازگو می‌کند.

مقالهٔ کلاسیک «تلاش برای دیوانه کردن دیگری» (۱۹۵۹) نوشتهٔ هارولد اف. سیرلز، یکی از جسورانه‌ترین متون در ادبیات روان‌کاوی پیرامون درمان روان‌پریشی و ساختارهای شدیداً آسیب‌دیده است.

این مقالهٔ، نوشتهٔ رونالد فربرن، یکی از متون بنیادین و درخشان در تاریخ روانکاوی و نقطهٔ عطفی تاریخی در تکامل و شکل‌گیری «نظریهٔ روابط اُبژه‌ای» است.

مقالهٔ «عوامل اسکیزوئید در شخصیت» یکی از متون کلاسیک و بنیادین در عرصهٔ روانکاوی و بی‌شک نقطهٔ عطفی در تکوین نظریهٔ روابط اُبژه‌ای است.

کتاب «روانکاوی و روان‌نژندی‌های جنگ» سندی تاریخی و نظری از نخستین مواجهه‌های جدی روانکاوی با مفهوم «ترومای جمعی» و «روان‌نژندی‌های جنگ» است.

کتاب «روانکاوی و دیپلماسی» کاوشی‌ست در هویت، مناسک و روان‌شناسی گروه‌های بزرگ.

نویسنده: زیگموند فروید

نویسنده: تامس اچ. آگدن

نویسنده: ارنست جونز