در مقالهٔ حاضر برآنم تا به حالات افسرده‌وار در رابطهٔ آنها با پارانویا از یک سو و با مانیا از سوی دیگر بپردازم.

سهراب سپهری، با این پرسش به ظاهر ساده ما را درباره‌ی آغاز سفری ناپیدا به تأمل وا‌می‌دارد، پرسشی که نه نشانی می‌طلبد و نه پاسخ، بلکه ما را در تعلیق میان غیاب و حرکت، کنجکاو و جاری نگه می‌دارد.

بی‌شک مفهوم سوژه یکی از رایج‌ترین و مهم‌ترین مفاهیم لکانی است که از طریق آن می‌توان تمام سیر اندیشه‌ی او را بررسی کرد.

این مقالهٔ تامس آگدن، ایده‌ی «موضع اوتیستیک-هم‌جوار» را به عنوان چارچوبی برای مفهوم‌پردازی یک سازمان روانی پیشنهاد می‌کند که از هر دو موضع پارانوئید-اسکیزوئید و افسرده‌وار، بدوی‌تر است.

مقاله‌ی پیش‌رو مضمون مرگ خدا در آثار ژک لکان را بررسی نموده و هم زمان به برخی نقاط تلاقی آن با الهیات مسیحی اشاره کرده است.

این مقاله راهنمایی است برای مفهوم‌پردازی مشکلات روان‌شناختی در طیف گسترده‌­ای از اختلالات شخصیت و اختلالات دارای سمپتوم.

در این مقاله، رونالد فربرن یکی از بنیادی‌ترین جابه‌جایی‌ها را در نظریهٔ روان‌کاوی صورت‌بندی می‌کند: حرکت از روان‌شناسی تکانه به سوی روان‌شناسی روابط اُبژه‌ای.

جرج اتوود در مقاله «قطع عضو خون‌آلود: بررسی رؤیای نخست در روانکاوی»، تجربه شخصی خود از اولین جلسه روانکاوی‌اش و پیامدهای بالینی رؤیای نخست را در کل جلسات بازگو می‌کند.

مقالهٔ کلاسیک «تلاش برای دیوانه کردن دیگری» (۱۹۵۹) نوشتهٔ هارولد اف. سیرلز، یکی از جسورانه‌ترین متون در ادبیات روان‌کاوی پیرامون درمان روان‌پریشی و ساختارهای شدیداً آسیب‌دیده است.