از متن مقاله
نخستین رؤیایی که یک فرد در جریان یک تحلیل می‌بیند، به‌احتمال بسیار زیاد، مضمون‌هایی را نشان می‌دهد که در مسیر روان‌درمانی پدیدار و غالب خواهند شد، چگونه می‌تواند جز این باشد؟ رؤیاها زندگی سوبژکتیو رؤیابین را بیان می‌کنند، و مسائلی که در تحلیل هر فردی بایستی با آن‌ها مواجه شد، به‌نحو چشمگیری محتمل است که از همان آغاز برجسته باشند. با وجود این، این رؤیا تصاویر خود را از بافتی بین‌ذهنی و در حال شکل‌گیری وام می‌گیرد؛ بافتی که حضور مشارکتی روانکاو را نیز در بر می‌گیرد. به‌موازات آن، کل الگویی که تحلیل در گذر زمان آشکار می‌سازد، از دل گفت‌وگویی بین جهان‌های سوبژکتیو بیمار و روانکاو برمی‌خیزد؛ الگویی که در هر گام، به‌واسطهٔ تأثیرات مشارکتی هر دو تعیین می‌شود. مدرس من در آن سمینار اولیهٔ روانکاوی، در تأکید بر اهمیت رؤیاهای نخست حق داشت. اما او متفکری دکارتی بود؛ کسی که درهم‌تنیدگی همهٔ پدیده‌های بالینی را در بافت‌های بین‌ذهنی به‌روشنی درنمی‌یافت.
از مقالهٔ «قطع عضو خون‌آلود: بررسی رؤیای نخست در روانکاوی»