فروشگاه مقالات و کتاب‌ها

در مقالهٔ «اضطراب انتقال و شکست پدران ما»، پل فرهاگه اضطراب را به‌عنوان یکی از عواطف بنیادی انتقال بررسی می‌کند؛ عاطفه‌ای که به باور او در صورت‌بندی‌های کلاسیک فروید و حتی در آثار لکان، به اندازهٔ عشق، نفرت و «شورِ ندانستن» مورد توجه قرار نگرفته است. فرهاگه انتقال را در نسبت با میل دیگری، فقدان و اُبژهٔ a می‌خواند و نشان می‌دهد که اضطراب می‌تواند هم از ناتوانی سوژه در پاسخ‌دادن به میل دیگری پدید آید و هم از خطرِ انحلال در دیگری، زمانی که سوژه بیش از اندازه با آنچه از او خواسته می‌شود منطبق می‌شود. بخش مهمی از مقاله به تفاوت تحلیل فرویدی و لکانی در مواجهه با انتقال اختصاص دارد. فرهاگه استدلال می‌کند که در تحلیل کلاسیک فرویدی، تحلیل‌گر می‌تواند در جایگاه پدری قرار گیرد که گویی پاسخ را می‌داند و ضامن معنای نهایی است؛ در حالی که در صورت‌بندی متأخر لکان،…

در سال ۱۹۷۰، کتاب مشهور ژرمن گریر با عنوان خواجه‌ی مونث منتشر شد. بی‌تردید این کتاب به عنوان نقطه عطفی در آنچه موج دوم فمنیسم خوانده می‌شود به شمار می‌رود. این کتاب و این موج از حیث دامنه از قلمرو فمنیسم پیش‌تر رفته و هدفشان رهایی در معنای عام بود، چراکه علیه ساختارهای سیاسی استبدادی، خانواده‌ی هسته‌ای و به طور کلی قدرت جهت‌ گرفته بودند. گریر به روشنی این موضوع را در پاراگراف آخر نخستین فصل از کتابش آشکار می‌کند؛ «ضد فمنیست‌ها شکوه می‌کردند که رهایی زنان متضمن پایان ازدواج، اخلاقیات و دولت خواهد بود ... آنگاه ناچاریم محصولی که سافراجت‌های از همه‌جا بی‌خبر کاشته‌اند را درو کنیم. خواهیم دید که به رغم همه چیز، ضدفمنیست‌ها حق داشته‌اند.» از آن زمان ربع قرن سپری شده است و ما آماده‌ درو کردن این محصول هستیم و در واقع سخنان پیامبرگونه‌ی گریر به حقیقت پیوسته‌اند. با این حال یک…

بی‌‎شک مفهوم سوژه یکی از رایج‌ترین و مهم‌ترین مفاهیم لکانی است که از طریق آن می‌توان تمام سیر اندیشه‌ی او را بررسی کرد. لکان در ابتدا پیرامون من {I یا je} می‌نوشت اما خیلی زود محور نوشتارهایش به سوژه بدل شد. هر دوی این دال‌ها بیان‌گر کوشش لکان برای فاصله گرفتن از تفاسیر پسافرویدی مفهوم ایگو هستند. این کوشش به ساخت نظریه‌ی خود وی منجر شد. سوژه در لکان متقدم بایست در تضادی رادیکال با ایگو فهمیده شود. ایگو به ساحت تصویری تعلق دارد، حال آن که سوژه مربوط به ساحت نمادین است. سوژه، سوژه‌ی ضمیر ناآگاه است، همانطور که فروید با واژه‌ی آن {id یا das Es} بدان اشاره کرده، حال آن که ایگو صرفاً زنجیره‌ای از همسان‌سازی‌های بیگانه کننده است. لکان تا اوایل دهه‌ی ۱۹۶۰ بر تقابل میان ساحت تصویری و نمادین تأکید داشت. اما در اینجا تغییری قابل توجه رخ می‌دهد؛ به…

مقاله‌ی پیش‌رو مضمون مرگ خدا در آثار ژک لکان را بررسی نموده و هم زمان به برخی نقاط تلاقی آن با الهیات مسیحی اشاره کرده است. این مقاله همچنین «خداناباوریِ» لکان را از خداناباوری فروید متمایز ساخته و نشان می‌دهد هرچند که لکان به خدایی که معادل هستی قرار می‌گیرد یعنی خدای فیلسوفان اعتقادی نداشته، اما استدلال لکان متاخر درباره‌ی «هزیستنِ»، خدا در ورای زبان که معادل خدای عارفان است، به نوعی خداناباوری بسیار ظریف و چندلایه می‌انجامد.