رفتن به محتوای اصلی
تداعی
شروع درمان

در باب همدلی | هاینتس کوهوت

۷ مهر ۱۴۰۰ ۲۹ دقیقه مطالعه ۴,۲۷۸ کلمه
در باب همدلی | هاینتس کوهوت

شناسنامهٔ نوشته

اطلاعات اثر و انتشار

عنوان اصلی
on empathy
نویسنده
هاینتس کوهوت
مترجم
تیم ترجمه‌ی تداعی
انتشار در
THE SEARCH FOR THE SELF
تاریخ انتشار اثر
۱۹۸۱
تعداد کلمات
۴,۲۷۸ کلمه
زمان مطالعه
۲۹ دقیقه
پیوند ثابت این مقاله
متن مقالهمجلهٔ تداعی
نسخهٔ دیجیتال مقالهدریافت فایل پی‌دی‌اف
PDF
قیمت فایل۱۴۰,۰۰۰ تومان

به شیوه‌ی خودم خلاصه می‌کنم. فکر می‌کنم بسیاری از کسانی که در این جلسات صحبت می‌کردند، به حلقه صمیمی دوستان و همکارانم تعلق داشتند، که در یکی دو سال گذشته شروع به درک و هضم برخی از آثار من کرده‌اند که هنوز با انتشار فاصله‌ی زیادی داشتند و به آن شکل نهایی که بر آن اصرار دارم و در مورد آن بسیار وسواس دارم، در نیامده‌ بودند. اما معتقدم که در میان چیزهایی که در مورد آنها در کتابی به نام «تحلیل چگونه درمان می‌کند؟»[۱] نوشته‌ام، مقاله‌ای ۱۵۰ صفحه‌ای در مورد مفهوم دفاع و مقاومت که در سایه‌ی روانشناسی خود[۲] دیده می‌شود، و اظهار نظری گسترده در مورد مسائل مربوط به همدلی در سطوح مختلف معنای این کلمه، از مهم‌ترین آن مطالب هستند.

با وجود این واقعیت که چند سال پیش مدام می‌گفتم که از این موضوع خسته شده‌ام، اما تمرکزم را بر مسئله همدلی معطوف خواهم کرد. چنین کاری، بی‌نتیجه به نظر می‌رسد. بارها و بارها استدلال‌های مشابهی را می‌شنوم که آنقدر از معنای مورد نظر من دور هستند که احساس می‌کنم وقت، هیجان‌ها و انرژی‌ام را که می‌توانستم صرف ایده‌ها و کارهای جدید کنم، تلف کرده‌ام. اما از آنجایی که آدم احمقی هستم، با وجود عمر نسبتاً طولانی‌ام و امید به اینکه مقداری خرد و حکمت کسب کرده باشم، هنوز نمی‌دانم چرا وقتی مردم از شما همان سئوال لعنتیِ همیشگی را می‌پرسند، باید چیزی اشتباه باشد و یک جای کار می‌لنگد!

چیزی اشتباه است. آن چیزی که اشتباه است، همان نیست که در سال ۱۹۵۹ در مقاله اصلی‌ام در مورد «درون‌نگری و همدلی»[۳] گفتم که نوعی تحقیق یا بررسی رابطه‌ی بین شیوه مشاهده و تئوری بود. [همانطور که زیرنویس به وضوح نشان می‌دهد] این همان مقاله‌ای بود؛ که در مورد همدلی نبود، بلکه در مورد همدل بودن به عنوان یک عمل بود؛ اما در آن مقاله همدلی تنها در نقش تعیین کننده‌ی یک رشته بود، که آن رشته نیز، رشته‌ی روانشناسی محض است، رشته‌ای که با زندگی درونی انسان، حالات پیچیده روانی ارتباط دارد – تعریفی از روانکاوی که سال‌ها پیش پیشنهاد کرده‌ام.

به‌گمانم در یکی از سخنرانی‌های رسمی‌ام، زمانی که هنوز «آقای روانکاوی» بودم و در مرکز جنبش روانکاوی قرار داشتم، حتی در آن زمان هم گفتم که روانکاوی علم حالات پیچیده ذهنی است، تعریفی که این تئوری خاص، یا آن تئوری خاص را دور می‌زند، هر چند که ممکن است نظریه‌های مهمی باشند. این نکته نیز به همان اندازه مهم است که ضرورت حذف تئوری‌های خاص از تعریفی که ما از حوزه تحقیقاتی خاص خودمان داریم، درک شود، همانطور که در مورد تعریف علوم فیزیکی، به عنوان تئوری‌های علیت، زمان و مکان بکار می‌رود. به هیچ وجه گنجاندنِ صریح تئوری‌های خاص در تعریف، ضروری نیست. علوم فیزیکی وجود دارند که تئوری‌های علیت، زمان و مکان را به کار نمی‌گیرند، و با این حال، هنوز علوم فیزیکی هستند. بنابراین، همین امر در مورد روانکاوی نیز صدق می‌کند.

کتابخانهٔ اختصاصی تداعی

ادامهٔ مطالعه، در دسترس شماست

بخشی از این مقاله را خوانده‌اید. با عضویت ویژه، متن کامل این مقاله و مجموعهٔ مقالات اختصاصی تداعی را مطالعه کنید.

اشتراک ویژهدسترسی به متن کامل مقالات ویژه
اشتراک ویژه پلاسمقالات ویژه + سه پروژهٔ انتخابی یا تمام پروژه‌های تعاملی
دسترسی آنلاین به مقالات تداعی به‌همراه دریافت PDF ۳ مقاله در هر ماه؛ سهمیهٔ پروژه‌های پلاس به‌طور مستقل و برای هر پروژه در طول دوره تعیین می‌شود.
مسیر مطالعه در تداعی

ادامهٔ مطالعه

مقاله‌های مرتبط با این نویسنده یا نظریه‌پرداز را دنبال کنید و پیشرفت مطالعهٔ خود را ببینید.

پس از پایان مطالعه، می‌توانید این مقاله را در مسیر خود ثبت کنید.
پایان این نوشتهبازگشت به آغاز ↑