رفتن به محتوای اصلی
تداعی
شروع درمان

پیش‌درآمدی بر حق‌الزحمه در روانکاوی

۱۲ تیر ۱۳۹۷ ۴ دقیقه مطالعه ۷۰۷ کلمه
پیش‌درآمدی بر حق‌الزحمه در روانکاوی

شناسنامهٔ نوشته

اطلاعات اثر و انتشار

عنوان اصلی
میل، سوبژکتیویته و رابطه‌ی درمانگر با حق‌الزحمه
نویسنده
کاچینا مایرز
مترجم
تیم ترجمه‌ی مجله‌ی تداعی
تعداد کلمات
۷۰۷ کلمه
زمان مطالعه
۴ دقیقه
پیوند ثابت این مقاله
متن مقالهمجلهٔ تداعی

حق‌الزحمه بیان‌گر میل روانکاو است. منازعات پولی میان بیمار و روانکاو، فرصتی عالی فراهم میآورد تا تعارض سوژه‌ها آشکار و درک شود. در عوض، اجتناب از کشمکش‌های مرتبط با حق‌الزحمه می‌تواند به رکود درمان و فقر روانکاوی منجر شود. با وجود این، روانکاوان غالباً از این بحث می‌ترسند و اجتناب می‌کنند، چون می‌دانند که حق‌الزحمه به معنای دخالت بلاواسطه و سرزده‌ی نیاز خودشان است. دیدگاه خاص جسیکا بنجامین درباب اینترسابجکتیویته نشان می‌دهد که معضل یا این/یا آن مربوط به نیازهای رقیب را می‌توان از طریق فرآیند کاوش هم‌این/هم‌آن حل و فصل کرد که بازشناسی متقابل را برقرار می‌سازد. به راستی مذاکرات مولد در مورد حق‌الزحمه می‌تواند صمیمیت بین بیمار و روانکاو را گسترش دهد و موجب افزایش ظرفیت بیمار در رابطه با پول، تعیین حدود، جاه‌طلبی، میل و همدلی در زندگی بیرونی او شود. هم مقاومت روانکاوان برای درخواست پول بیشتر، و هم مقاومت بیماران در برابر پرداخت، توصیف شده‌اند.

در حالی که روانکاوی چرخش رابطه‌ایِ بی‌چون و چرایی را پشت سر گذاشته است، سوبژکتیویته‌ی روانکاو در رابطه با پولی که به او پرداخت می‌شود به نحو شگفت‌آوری بررسی و افشا نشده در ادبیات باقی مانده است. در حالی که سوبژکتیویته‌ی روانکاو به طور کلی احترام کسب می‌کند، میل روانکاو برای پول همچنان کثیف، حقیر و بدنام تلقی می‌شود.

در اتاق درمان، حق‌الزحمه میل روانکاو را هم نمادین می‌سازد و هم انتقال می‌دهد، و هرگونه کشمکش یا بررسی پول توسط بیمار و روانکاو، فرصتی فوق‌العاده غنی برای گشایش سوبژکتیویته‌های رقیب فراهم می‌کند. با این حال، ایستادن بر سر راه این فرایند حیاتی، ضدمقاومت‌های روانکاو است. مشهور است که فروید (۱۹۱۳) از روانکاوان خواست تا «با مسائل پولی با همان صداقت و رک و راست برخورد کنند که با مسائل مربوط به حیات جنسی» (ص ۱۳۱)، که نشان می‌دهد بحث در مورد پول، از ابتدا یک چالش در حرفه‌ی ما بوده است. من متوجه شده‌ام که ما روانکاوان هنوز در برابر صحبت با بیماران در مورد پول مقاومت می‌کنیم – به ویژه میل خودمان به پول آن‌ها.

پاسترناک و تریجر (۱۹۷۶) قادر بودند مجموع درآمد یک درمانگاه روان‌درمانی کم درآمد را فقط با وادار ساختن درمان‌گران و سوپروایزرها بر اینکه توجه خود را برای مدتی بر حق‌الزحمه‌ متمرکز کنند ۴۰۰ درصد افزایش دهند. تصور کنید که درآمد خود را تا ۴۰۰ درصد افزایش دهید. یافته‌ها نشان می‌دهند که این کار ساده است – البته اگر از بازداری‌های روانکاوان پیرامون خودخواهی و واکنش عموماً منفی بیمارانشان به این موضوع بگذریم. در اینجا، معضل میل روانکاو وجود دارد: حق‌الزحمه نوعی دخالت واقعی نیاز روانکاو در وضعیت درمانی است. یا بیمار آن چه میخواهد را به دست می‌آورد یا روانکاو چیره می‌شود. من راه‌حلی احتمالی برای این معضل پیشنهاد می‌کنم و نحوه‌ی حرکت از مسئله‌ی یا این/یا آن به راه‌حل هم‌این/هم‌آن را با استفاده از دیدگاه جسیکا بنجامین در مورد اینترسابجکتیویته توصیف می‌کنم.

علاقه‌ی من پرداختن به مقاومت رواندرمانگران در برابر تعیین حق‌الزحمه‌ای است که متناسب با نیازهای درآمدی‌شان و با توانایی پرداخت بیماران آن‌ها باشد. در حالی که ادبیات به طرز ناچارانه‌ای از ارزش برای بیماران در پرداخت مبلغی که می‌توانند از پس آن برآیند حمایت می‌کند (چند نویسنده می‌گویند حتی تا حد فشار)، تجربه‌ی من این است که اغلب روانکاوان قادر به درخواست یا گرفتن حق‌الزحمه‌ی مطلوب خود نیستند، حتی از بیمارانی که می‌توانند از عهده‌ی آن برآیند. به نظر میرسد که ترس از دست دادن بیماران، ترس از خشم آنها، اضطراب در مورد بیشتر داشتن، شرمساری، احساس گناه و دیگر آثار ظاهراً غیر قابل تحمل مانع از آن می‌شود که بسیاری از روانکاوان مبلغ مورد نظر خود را بگیرند. در حالی که ادبیات همچنین بر نیاز به انعطاف‌پذیری در تعیین حق‌الزحمه تمرکز می‌کند و به پشتیبانی از این ایده برمی‌خیزد که مواردی وجود دارد که درمان رایگان می‌تواند موفق باشد و مسلماً هنوز در مورد روانکاوانی که از بیماران خود به لحاظ مالی بهره‌کشی می‌کنند کارهایی باید صورت بگیرد، اما این‌ها مشکلاتی نیستند که من می‌خواهم مورد بررسی قرار بدهم. در اینجا تمرکز بر بررسی شیوه‌ای است که بازداری‌های روانکاوان پیرامون جاه‌طلبی و خودمداری مانع فرصت‌های رشد درمانی میشود و همچنین این که چگونه حل و فصل این مانع به هر دو طرف کمک می‌کند.

کتابخانهٔ اختصاصی تداعی

ادامهٔ مطالعه، در دسترس شماست

بخشی از این مقاله را خوانده‌اید. با عضویت ویژه، متن کامل این مقاله و مجموعهٔ مقالات اختصاصی تداعی را مطالعه کنید.

اشتراک ویژهدسترسی به متن کامل مقالات ویژه
اشتراک ویژه پلاسمقالات ویژه + سه پروژهٔ انتخابی یا تمام پروژه‌های تعاملی
دسترسی آنلاین به مقالات تداعی به‌همراه دریافت PDF ۳ مقاله در هر ماه؛ سهمیهٔ پروژه‌های پلاس به‌طور مستقل و برای هر پروژه در طول دوره تعیین می‌شود.
مسیر مطالعه در تداعی

ادامهٔ مطالعه

مقاله‌های مرتبط با این نویسنده یا نظریه‌پرداز را دنبال کنید و پیشرفت مطالعهٔ خود را ببینید.

پس از پایان مطالعه، می‌توانید این مقاله را در مسیر خود ثبت کنید.
پایان این نوشتهبازگشت به آغاز ↑