نسخهٔ PDF این مقاله
حقالزحمه و انگیزههای ناهشیار درمانگر
میل، سوبژکتیویته و رابطهی درمانگر با حقالزحمه
- نویسنده
- کاچینا مایرز
- مترجم
- تیم ترجمهی مجلهی تداعی
- حجم مقاله
- ۹۶۰ واژه
خرید و دریافت فایل از طریق فروشگاه تداعی انجام میشود.
سبک شخصیت فردی درمانگر نیز میتواند روی تعیین حقالزحمه و مذاکره تأثیر بگذارد. ریمان (نقل شده در Lasky، ۱۹۸۴، ص ۲۹۴) نشان داد که درمانگر دارای وسواس فکری-عملی در تحقیق وضعیت مالی بیمار برای تعیین حقالزحمه دقیقتر از همه است، در حالی که شخصیت هیستریک که حقالزحمهی بالاتر را با ارزش حرفهای بیشتر معادل میداند، حقالزحمهی بیش از حد بالایی برای
برآورده شدن نیازهای خودشیفتهاش تعیین میکند. درمانگر اسکیزوئید ممکن است درمورد حقالزحمه آنقدر سرد و بیعلاقه باشد که هیچ فرصتی برای بحث در اختیار بیمار نگذارد. درمانگران افسرده تعیین حقالزحمه را به عهدهی بیماران وامیگذارند؛ این درمانگران در مورد امور مالی سوال نمیکنند و بعداً زمانی که متوجه میشوند که بیمار میتوانست از پس بیشتر از آن برآید رنجیده خاطر میشوند.
هنگامی که حقالزحمه را پایینتر از آن چه بیمار میتواند بپردازد نگه میداریم، بیمار ممکن است به انگیزههای ما مشکوک شود، که اغلب درست است. ما به او اطلاع میدهیم که نمیخواهیم به خشم او گرفتار شویم و تلویحاً با او قرارداد میکنیم که این لطف را با مطیع و غیرخصمانه بودن جبران کند. برخی حتی این امر را باج خواهند نامید (لین اشولتز، ارتباطات شخصی، ۲۰۰۴). هر بار که ما به خواستههای بیماران گردن مینهیم در معرض این خطر قرار میگیریم که آگاهانه یا ناهشیار انتظار بازپرداخت برای عمل «خوب» خود را داریم. بنابراین، تفاوت بین تسلیم و همکاری بسیار مهم است: تسلیم به این معنا است که میل شخص انکار میشود؛ در همکاری، هر دو میل به رسمیت شناخته شده است.
با نشان دادن این امر به بیماران که ما دارای سوبژکتیویته هستیم، به آنها فرصتی میدهیم تا در پاسخ مدعی سوبژکتیویتهی خودشان بشوند. هنگامی که ما «نفرت» خود را به معنای مورد نظر وینیکات (۱۹۴۷) با دریافت هزینهی زمانمان، پایان دادن به جلسه و غیره نشان میدهیم، به بیمارانمان این اجازه را میدهیم که نفرتشان از ما را ابراز کنند. مراد وینیکات (۱۹۶۹) نیز همین بود وقتی توصیف کرد که کودک مادر را تنها پس از تلاش برای نابودی او کشف میکند. نوزاد با حمله به مادرش و دیدن بقای او، مادر را از نو تشخیص میدهد و از حضور او به وجد میآید. عشق به این معناست که قادر باشیم با نفرت از دیگری سپری کنیم (Khan، به نقل از Dimen، ۱۹۹۴).
موریل دیمن (۱۹۹۴) مثال خوبی از رابطهی نزدیک بین عشق و نفرت را در توصیف خود از واکنش مراجعان به انتقال مطب او به «[موقعیت مکانی] جدید و. . . سطح بالا [ارائه میدهد]… محیطی… بسیار زیباتر و حرفهایتر از مکان قدیمی.» او میگوید: «بیشتر بیمارانم. . . از محیط جدید خودشان خشنود بودند. آنها این امر را به عنوان نشانهای از افزایش امید به پیشرفت درمانی خود قرائت میکردند و نه تصادفاً، نشانهای از شهامت در توانایی من برای زنده ماندن از پرخاش آنها». او تعامل خاصی حول این موقعیت مکانی جدید با یکی از بیمارانی که با احساسات نفرت و حسادت به دیمن برای دریافت هزینه از او و برای داشتن قدرت و منزلت بسیار زیاد دست و پنجه نرم میکرده است را توصیف میکند:
کتابخانهٔ اختصاصی تداعی
ادامهٔ مطالعه، در دسترس شماست
بخشی از این مقاله را خواندهاید. با عضویت ویژه، متن کامل این مقاله و مجموعهٔ مقالات اختصاصی تداعی را مطالعه کنید.
ادامهٔ مطالعه
مقالههای مرتبط با این نویسنده یا نظریهپرداز را دنبال کنید و پیشرفت مطالعهٔ خود را ببینید.
کاچینا مایرز
- ۱پیشدرآمدی بر حقالزحمه در روانکاویخواندهنشده
- ۲حقالزحمه و پیشینهی زندگی درمانگرخواندهنشده
- ۳حقالزحمه و درمانگران تازهکارخواندهنشده
- ۴حقالزحمه و مسائل زنانخواندهنشده
- ۵حقالزحمه و اضطراب موفقیتخواندهنشده
- ۶حقالزحمه و یاریرسانی به رشد سوژگی بیمارخواندهنشده
- ۷حقالزحمه و درمان احساس محرومیت بیمارخواندهنشده
- ۸حقالزحمه و انگیزههای ناهشیار درمانگرخواندهنشده