مَکس ایتینگون

مکس ایتینگون (۲۶ ژوئن ۱۸۸۱ تا ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۳) پزشک و روانکاو بلاروسی-آلمانی بود که نقشی اساسی در تعیین پارامترهای اصولی و بنیادی تعلیم و آموزش روانکاوی داشت.

مکس ایتینگون از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۳ مؤسس و رئیس پلی کلینیک روانکاوی برلین بود. وی همچنین مدیر و حامی اینترنشنال سایکوآنالیزر ورلاگ (۱۹۳۰-۱۹۲۱)، رئیس انجمن بین‌المللی روانکاوی (۱۹۳۳-۱۹۲۷)، بنیان‌گذار و رئیس آموزش بین‌المللی (۱۹۴۳-۱۹۲۵)، بنیان‌گذار انجمن روانکاوی فلسطین (۱۹۳۴) و موسسه روانکاوی اسرائیل بود.

مکس ایتینگون در یک خانواۀ یهودی ارتدکس بسیار ثروتمند در موهیلف، امپراتوری روسیه متولد شد. او فرزند یک تاجر موفق خز به نام شایم ایتینگون بود که در دوازده‌سالگی به همراه خانواده‌اش به لایپزیگ نقل‌مکان کرد. اگرچه، وی چندین بار تابعیت (روسی ، اتریشی و فلسطینی) را تغییر داد، اما در تمام زندگی خود روسی را به عنوان زبان اول خود نگه داشت. او به سه زبان روان صحبت می‌کرد، اما به دلیل لکنت زبان خود، دردی که در طول زندگی از آن رنج می‌برد، قبل از فارغ‌التحصیلی مدرسه را ترک کرد. اما این مانع تحصیل و حرفه آکادمیک او نبود.

قبل از تحصیل پزشکی در دانشگاه لایپزیگ در سال ۱۹۰۲، در یک مدرسۀ خصوصی و در دانشگاه‌های هاله، هایدلبرگ و ماربورگ –تحصیل در رشته فلسفه زیر نظر هرمان کوهنِ نئوکانتی– به تحصیل پرداخت. قبل از اتمام پایان‌نامه، به‌عنوان کارآموز در کلینیک بورگوتسلی (Burghölzli) اوژن بلئولر در زوریخ مشغول به فعالیت بود. در سال ۱۹۰۷ توسط بلئولر با فروید ملاقات کرد و در سال‌های ۱۹۰۹-۱۹۰۸ به مدت پنج هفته با فروید به تحلیل پرداخت: «این درواقع اولین تحلیل آموزشی بود!». وی پایان‌نامۀ خود (تأثیر حملۀ صرعی در ارتباطات ذهنی) را با کمک کارل یونگ تکمیل نمود و در برلین اقامت گزید. در سال ۱۹۱۳ با میرا جاکوولینا رایگورودسکی، بازیگر تئاتر هنری مسکو ازدواج کرد.

مکس ایتینگون در خلال جنگ جهانی اول، به شهروندی اتریش در آمد و به‌عنوان پزشک به ارتش پیوست. او از هیپنوتیزم برای درمان سربازان آسیب‌دیدۀ روانی در جنگ استفاده کرد. پس از جنگ در برلین اقامت گزید و از طرف فروید برای عضویت در کمیته‌ی محرمانه‌ی روانکاوی دعوت شد. ایتینگون با کمک ارنست فروید، پسر فروید، به‌عنوان معمار، هزینۀ ساخت یک پلی کلینیک را فراهم کرد. ایتینگون از پول خود سخاوتمندانه به نفع توسعه‌ی روانکاوی استفاده می‌کرد. فروید یک بار به او نوشت: «تو واقعاً بی‌پرواترین عضو خانواده من هستی». منظور فروید وام‌ ۲۰۰۰ مارکی در سال ۱۹۱۹ به او، وام یک هزار دلاری دیگر به خواهر شوهرش و کمک مالی به پسر کوچکترش، ارنست فروید بود.