رفتن به محتوای اصلی
تداعی
شروع درمان

پویایی‌های انتقال | زیگموند فروید

۱۸ بهمن ۱۳۹۹ ۲۴ دقیقه مطالعه ۴,۰۶۰ کلمه
پویایی‌های انتقال | زیگموند فروید

شناسنامهٔ نوشته

اطلاعات اثر و انتشار

عنوان اصلی
The Dynamics of Transference
نویسنده
زیگموند فروید
مترجم
تیم ترجمه‌ی تداعی
انتشار در
نسخه معیار مجموعه آثار روانشناختی زیگموند فروید
تاریخ انتشار اثر
۱۹۱۲
تعداد کلمات
۴,۰۶۰ کلمه
زمان مطالعه
۲۴ دقیقه
پیوند ثابت این مقاله
متن مقالهمجلهٔ تداعی
نسخهٔ دیجیتال مقالهدریافت فایل پی‌دی‌اف
PDF
قیمت فایل۱۴۰,۰۰۰ تومان

موضوع تقریباً پایان‌ناپذیر انتقال به تازگی توسط ویلهلم استکل (1911ب) در این نشریه[۱] به صورت مشروح، مورد بحث قرار گرفته است. من نیز به همین شیوه در صفحات پیش رو اظهاراتی را اضافه خواهم کرد تا توضیح دهم که چرا انتقال ضرورتاً طی درمان روانکاوی ایجاد شده، و چطور نقش آشنایش را در درمان بازی می‌کند.

باید دانست که هر فرد، به واسطه کنش مشترک خلق و خوی ذاتی خود و تاثیراتی که در سال‌های اولیه زندگی‌اش روی او اعمال شده، شیوه‌ای مخصوص به خود را برای مدیریت زندگی اروتیک خود اکتساب کرده است – یعنی، در پیش‌شرط‌هایی که برای عاشق شدن وضع می‌کند، در رانه‌هایی که ارضا می‌نماید و در هدف‌هایی که در سیر آن، برای خود تعیین می‌کند[۲]. این موجب چیزی می‌شود که می‌توان به عنوان یک کلیشه (یا چندین قالب) توصیف کرد، که در طول زندگی فرد، مرتباً در حال تکرار هستند – دائماً از نو تجدید می‌شوند، تا آنجا که شرایط بیرونی و طبیعت اُبژه‌های عشقِ در دسترس او اجازه دهند، که بی‌شک کاملاً مصون از تغییر در مواجهه با تجربیات اخیر نیست. مشاهدات ما نشان داده است تنها بخشی از این برانگیختگی‌ها که سیر زندگی اروتیک را تعیین می‌کنند دستخوش فرایند کامل رشد روانی می‌شوند. این بخش به سوی واقعیت معطوف است، و در دسترس شخصیت آگاه قرار داشته، و بخشی از آن را شکل  می‌دهد. بخش دیگری از این برانگیختگی‌های لیبیدویی در طول رشد بی‌تغییر باقی مانده‌اند؛ آن‌ها از شخصیت آگاه و از واقعیت دور نگه داشته می‌شوند، و یا از گسترش بیشتر آن‌ها جز در فانتزی، جلوگیری می‌شود یا به طور کامل در ناهشیار می‌مانند به طوری که برای آگاهیِ شخصیت ناشناخته‌اند. اگر نیاز کسی برای عشق از طریق واقعیت به طور کامل ارضا نشود، او به ناچار به هر شخص جدیدی که ملاقات می‌کند با اندیشه‌های پیش‌نگرانه لیبیدویی نزدیک می‌شود؛ و بسیار محتمل است که هر دو بخش لیبیدوی او، بخشی که قادر به آگاه شدن است همراه با بخش ناهشیار، در شکل دادن این نگرش سهم داشته باشند.

این یک امر کاملاً بهنجار و عقلانی است که سرمایه‌گذاری روانی لیبیدویی کسی که تا اندازه‌ای ارضا نشده باقی مانده، سرمایه‌گذاری روانی‌ای که پیشاپیش آماده است، باید به سوی پیکره پزشک نیز معطوف شود. این امر از آن فرضیه قبلی ما منتج می‌شود که این سرمایه‌گذاری به پروتوتایپ‌ها دسترسی خواهد داشت، خودش را به یکی از قالب‌هایی که در سوژه موجود است متصل می‌کند؛ یا، به بیان دیگر، این سرمایه‌گذاری پزشک را وارد یکی از «مجموعه‌های» روانی می‌کند که بیمار از پیش شکل داده است. اگر «ایماگوی[۳] پدر» اگر از اصطلاح شایسته‌ای که توسط یونگ مطرح شد استفاده کنیم (۱۹۱۱، ۱۶۴)، در به باور آوردن این امر عاملِ سرنوشت‌ساز باشد، نتیجه با روابط واقعی سوژه با پزشکش، مطابقت خواهد داشت. اما انتقال به این پروتوتایپ خاص وابسته نیست: بلکه می‌تواند در راستای ایماگوی مادر یا ایماگوی برادر نیز روی دهد. خصوصیات انتقال به پزشک، که به لطف آن هم در مقدار و هم در ماهیت از هر چیزی که بتوان بر اساس عقلانی یا منطقی بودن توجیه کرد فراتر می‌رود، اگر در ذهن داشته باشیم که این انتقال دقیقاً نه فقط توسط اندیشه‌های پیش‌نگرانه‌ی آگاه بلکه همچنین به واسطه اندیشه‌هایی که منع شده‌اند یا ناهشیار هستند، ایجاد شده است.

در خصوص این رفتار انتقال، هیچ چیز دیگری برای بحث یا نگرانی وجود نمی‌داشت اگر دو نکته درباره آن، که به طور ویژه برای روانکاوی شایان توجه هستند، بدون توضیح باقی نمی‌ماندند. اولاً، ما درک نمی‌کنیم که چرا انتقال در سوژه‌های نوروتیک در روانکاوی نسبت به سایر افراد از این دست که تحت روانکاوی نیستند، بسیار شدیدتر و فشرده‌تر است؛ و دوماً، این یک معما باقی مانده است که چرا در روانکاوی انتقال به عنوان قوی‌ترین مقاومت دربرابر درمان پدیدار می‌شود، در حالی که خارج از روانکاوی باید آن را عاملی شفابخش و شرط موفقیت دانست. چون تجربه به ما نشان داده است که –و این واقعیت را هر چند بار که بخواهیم می‌توان تایید کرد– اگر تداعی آزاد یک بیمار با شکست مواجه شود[۴]، وقفه یا مکث به طور تغییرناپذیری می‌تواند به واسطه اطمینان‌بخشی از این که او در حال حاضر تحت سلطه یک خطور[۵] است که با شخص پزشک یا چیزی مرتبط با او سر و کار دارد، حذف شود. به محض این که این توضیح ارائه شود، وقفه حذف می‌شود، یا وضعیت از حالتی که در آن تداعی‌های فرد شکست می‌خورند، به وضعیتی که در آن تداعی‌ها بروز داده نمی‌شوند، تغییر می‌کند. در نگاه اول یک کاستی عظیم در روانکاوی به نظر می‌رسد که آنچه در هر جای دیگری قوی‌ترین عامل به سوی موفقیت است، به نیرومندترین واسطه مقاومت تبدیل می‌شود. با این حال، اگر شرایط را دقیق‌تر ارزیابی کنیم، می‌توانیم حداقل اولین مسئله از میان دو مسئله را از میان برداریم. این واقعیت ندارد که انتقال طی روانکاوی در مقایسه با خارج از آن، با شدت بیشتر و بدون قید و بند پدیدار می‌شود. در موسساتی که در آن‌ها بیماران نوروتیک به روش غیر روانکاوی تحت درمان قرار می‌گیرند، می‌توانیم ببینیم که مقاومت با بیشترین شدت و در نابرازنده‌ترین اشکال رخ می‌دهد، و به چیزی جز اسارت ذهنی گسترش نمی‌یابد، و افزون بر این نشان‌دهنده آشکارترین جلوه اروتیک است. گابریل رویتر، با قدرت زیرکانه مشاهده‌اش، در زمانی که چیزی شبیه روانکاوی وجود نداشت، این را در کتابی جالب توجه، که از هر جهت روشن‌ترین بینش به پیدایش روان‌نژندی‌ها را افشا می‌سازد، شرح می‌دهد[۶]. از این رو، این مشخصه‌های انتقال را باید نه به روانکاوی بلکه به خود روان‌نژندی‌ نسبت داد.

کتابخانهٔ اختصاصی تداعی

ادامهٔ مطالعه، در دسترس شماست

بخشی از این مقاله را خوانده‌اید. با عضویت ویژه، متن کامل این مقاله و مجموعهٔ مقالات اختصاصی تداعی را مطالعه کنید.

اشتراک ویژهدسترسی به متن کامل مقالات ویژه
اشتراک ویژه پلاسمقالات ویژه + سه پروژهٔ انتخابی یا تمام پروژه‌های تعاملی
دسترسی آنلاین به مقالات تداعی به‌همراه دریافت PDF ۳ مقاله در هر ماه؛ سهمیهٔ پروژه‌های پلاس به‌طور مستقل و برای هر پروژه در طول دوره تعیین می‌شود.
مسیر مطالعه در تداعی

ادامهٔ مطالعه

مقاله‌های مرتبط با این نویسنده یا نظریه‌پرداز را دنبال کنید و پیشرفت مطالعهٔ خود را ببینید.

از همین نویسنده

زیگموند فروید

۳۵ مقاله در این مجموعهاز قدیمی‌ترین به جدیدترین
پیشرفت مطالعه۰ از ۳۵
  1. ۱۱۰ فروردین ۱۳۹۸جهان‌بینی، فلسفه‌ای در باب زندگی | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  2. ۲۱ مرداد ۱۳۹۸دورا | گزارش تحلیلی یک مورد هیستریخوانده‌نشده
  3. ۳۱۶ تیر ۱۳۹۹روان-کاوی بی‌قاعده | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  4. ۴۳۰ دی ۱۳۹۹مسئله‌ی اقتصادی مازوخیسم | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  5. ۵مقالهٔ فعلیپویایی‌های انتقال | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  6. ۶۱۸ اسفند ۱۳۹۹سبب‌شناسی هیستری | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  7. ۷۱۹ فروردین ۱۴۰۰یادآوری، تکرار و حل و فصل | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  8. ۸۳ آذر ۱۴۰۰مقاومت در برابر روانکاوی | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  9. ۹۴ آذر ۱۴۰۰درباره‌ی آغاز درمان | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  10. ۱۰۱۰ آذر ۱۴۰۰درباره رواندرمانی | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  11. ۱۱۱۸ آذر ۱۴۰۰رومانس‌های خانوادگی | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  12. ۱۲۲۵ آذر ۱۴۰۰پاراپراکسیس | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  13. ۱۳۴ دی ۱۴۰۰لغزش‌ها | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  14. ۱۴۲۲ دی ۱۴۰۰لغزش‌ها (ادامه) | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  15. ۱۵۱۱ بهمن ۱۴۰۰لغزش‌ها (نتیجه‌گیری) | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  16. ۱۶۲۶ بهمن ۱۴۰۰رؤیاها (دشواری‌ها و نخستین رویکردها) | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  17. ۱۷۳۰ بهمن ۱۴۰۰گزارشی کوتاه درباره‌ی روان-کاوی | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  18. ۱۸۱۳ فروردین ۱۴۰۱دورنمای آینده‌ی درمان روانکاوی | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  19. ۱۹۱۷ دی ۱۴۰۱انحلال عقده‌ی اُدیپ | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  20. ۲۰۲۲ بهمن ۱۴۰۱دو دروغی که کودکان می‌گویند | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  21. ۲۱۱۵ تیر ۱۴۰۲نویسندگان آفرینشگر و رویاپردازی | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  22. ۲۲۳۰ خرداد ۱۴۰۳چند درس بنیادین پیرامون روانکاوی | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  23. ۲۳۲۸ تیر ۱۴۰۳فانتزی‌های هیستریک و ارتباط آنها با دوجنس‌گرایی | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  24. ۲۴۱۰ شهریور ۱۴۰۳نامه ۲۱ سپتامبر ۱۸۹۷ به ویلهلم فلیس | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  25. ۲۵۲۹ مهر ۱۴۰۳چکیده روانکاوی فرویدخوانده‌نشده
  26. ۲۶۸ بهمن ۱۴۰۳نفی | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  27. ۲۷۸ اسفند ۱۴۰۳مشارکت‌هایی در بحث پیرامون خودارضایی | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  28. ۲۸۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴ساخت‌دهی‌ها در روانکاوی | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  29. ۲۹۵ مرداد ۱۴۰۴سوگ و ملانکولی | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  30. ۳۰۲۷ مرداد ۱۴۰۴نورُز و سایکوز | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  31. ۳۱۱۷ شهریور ۱۴۰۴از دست دادن واقعیت در نورُز و سایکوز | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  32. ۳۲۷ مهر ۱۴۰۴مقدمهٔ زیگموند فروید به کتاب مناسک: مطالعات روان‌کاوانه از تئودور رایکخوانده‌نشده
  33. ۳۳۲۳ مهر ۱۴۰۴صورت‌بندی‌هایی دربارهٔ دو اصل کارکرد روانی | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  34. ۳۴۱ آذر ۱۴۰۴گونه‌ای خاص از انتخاب اُبژه در مردان | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
  35. ۳۵۱۲ بهمن ۱۴۰۴تأملاتی در خور ایام جنگ و مرگ | زیگموند فرویدخوانده‌نشده
پس از پایان مطالعه، می‌توانید این مقاله را در مسیر خود ثبت کنید.
پایان این نوشتهبازگشت به آغاز ↑