حملات بر پیوند | ویلفرد بیون

این مقاله در اصل نوشتاری بود که روز ۲۰ اکتبر سال ۱۹۵۷ مقابل انجمن روان‌کاوی بریتانیا قرائت شد و نخستین بار در سال ۱۹۵۹ در مجله‌ی بین‌المللی روا‌نکاوی به چاپ رسید، ۴۰:۳۰۸-۱۵.

در مقالات پیشین (بیون ۱۹۵۷) در رابطه با بخش روان‌گسیخته[۱] شخصیت، این فرصت را داشتم که  در خصوص حملات تحریب‌گری بحث کنم، که بیماران بر هر چیزی که به نظر می‌رسد کارکرد پیوند یک اُبژه با اُبژه‌ی دیگر را دارد، اعمال می‌کنند. در این مقاله هدف من نشان دادن اهمیتِ این شکل از حمله‌ی تحریب‌گر است که در ایجاد بعضی از سیمپتوم‌های[۲] روان‌گسیختگیِ مرزی نقش دارد.

الگوی نخستینِ همه‌ی پیوندهایی که درباره‌ی آن‌ها بحث خواهم کرد، سینه یا آلتِ مردانه‌ی اولیه است. در این مقاله پیش‌فرض ما این است که خواننده با توصیف ملانی کلاین آشنایی دارد، از فانتزی‌های حملات سادیستیک[۳] به سینه (کلاین ۱۹۳۴)، دوپاره‌سازی اُبژه‌های نوزاد، همانندسازی فرافکنانه، عنوانی که کلاین به مکانیسمی داده که از طریق آن بخش‌هایی از شخصیت جدا شده و به اُبژه‌های خارجی فرافکنی می‌شوند، و در نهایت دیدگاه او به مراحل اولیه‌ی عقده‌ی اُدیپ (کلاین ۱۹۲۸). من فانتزی حملات به سینه را به عنوان الگویی نخستین از کلیه‌ی حملات به اُبژه‌هایی که نقش یک پیوند را دارند مورد بحث قرار می‌دهم، و همانندسازی فرافکنانه را به عنوان مکانیسمی توضیح خواهم داد که دستگاه روان از آن استفاده می‌کند تا از شرِّ قسمت‌های ویران‌گر ایگو خلاص شود.

ابتدا می‌باید تظاهرات بالینی را شرح دهم، البته نه به ترتیب زمانی ظهورشان در اتاق مشاوره بلکه بر اساس نیازی که در جهت روشن‌سازی هرچه بیشتر نظریه‌ام وجود دارد. من این را با مطالبی که برای نشان دادنِ این مکانیسم‌ها انتخاب شده‌اند دنبال خواهم کرد، که مربوط به زمانی‌ست که رابطه‌ی این مکانیسم‌ها با یک‌دیگر توسط پویایی وضعیت تحلیلی تعیین می‌گردد. باید با مشاهداتِ نظری در خصوص محتویاتِ ارائه شده به نتیجه‌گیری برسم. این مثال‌ها برگرفته از تحلیل دو بیمار در مرحله‌ی پیشرفته‌ای از تحلیل‌شان است. جهت ناشناس ماندن بیماران مشخصات آن‌ها را ذکر نکرده و واقعیات را با تحریف بیان می‌کنم که امیدوارم دقت شرح تحلیلی را پایین نیاورد.