رفتن به محتوای اصلی
تداعی
شروع درمان

روانشناسی ساختاری و واپس‌رانی ساختارها | رونالد فربرن

۷ اسفند ۱۴۰۰ ۹ دقیقه مطالعه ۱,۰۹۰ کلمه
روانشناسی ساختاری و واپس‌رانی ساختارها | رونالد فربرن

شناسنامهٔ نوشته

اطلاعات اثر و انتشار

عنوان اصلی
STRUCTURE PSYCHOLOGY AND THE REPRESSION OF STRUCTURES
نویسنده
رونالد فربرن
مترجم
تیم ترجمه‌ی تداعی
انتشار در
Psychoanalytic Studies of the Personality
تاریخ انتشار اثر
۱۹۵۲
تعداد کلمات
۱,۰۹۰ کلمه
زمان مطالعه
۹ دقیقه
پیوند ثابت این مقاله
متن مقالهمجلهٔ تداعی

پس از دستیابی به موقعیت مورد نظر، بدیهی است که اکنون باید تئوری دستگاه ذهنی خودمان را بار دیگر مورد بازبینی قرار دهیم. به طور خاص، این سئوال مطرح می‌شود که چقدر می‌توان توصیف فروید از ساختار ذهنی را که به صورت اید، ایگو، و سوپرایگو مطرح شده‌اند، بدون تغییر حفظ کرد. لحظه‌ای که این پرسش مطرح می‌شود، کاملاً مشخص است که در ارتباط با وضعیت اید است، البته در ابتدا موجب شک و تردید خواهد شد؛ زیرا، اگر این موضوع درست باشد که در غیاب ساختار ایگو، هیچ «تکانه‌ای» را نمی‌توان به عنوان موجود (existing) در نظر گرفت، دیگر حفظ هرگونه تمایز روانشناختی بین اید و ایگو امکان‌پذیر نخواهد بود. بنابراین، تصورات فروید از منشا ایگو به عنوان ساختاری که در سطح روان با هدف تنظیم تکانه‌های اید در رابطه با واقعیت ایجاد می‌شود، از همان ابتدا، جایش را به مفهوم ایگو به عنوان منبع تکانه–تنش خواهد داد. البته، گنجاندنِ اید در ایگو اساساً تاثیری بر برداشت فروید از کارکرد «ایگو» در تنظیم تخلیه تکانه–تنش برای تن دادن به شرایط واقعیت بیرونی نخواهد گذاشت. هرچند که شامل این دیدگاه نیز خواهد شد که «تکانه‌ها» از همان ابتدا در راستای واقعیت قرار دارند، و بنابراین، تا حدودی از طریق «اصل واقعیت» تعیین می‌شوند.

بدین ترتیب، به عنوان مثال، اولین رفتار دهانی کودک به عنوان اصل پایه[۱] جهت‌دار نسبت به سینه مادر در نظر گرفته خواهد شد. مطابق با این دیدگاه، در نظر گرفتنِ اصل لذت به عنوان اصل اصلی رفتار متوقف خواهد شد و به عنوان اصل فرعی رفتار مورد ملاحظه قرار خواهد گرفت که شامل تضعیف روابط اُبژه‌ای و عملیاتی شدنِ آن متناسب با عدم عملکرد اصل واقعیت است، فرقی نمی‌کند که به دلیل عدم بلوغ و رشد ساختار ایگو باشد یا به دلیل شکست در رشد از طرف آن ساختار باشد. در این صورت، پرسش‌ها در مورد اینکه اصل واقعیت تا چه حد جایگزین اصل لذت شده است، جایش را به سئوالاتی خواهد داد که تا چه حد اصل واقعیتی که اساساً نابالغ است، به سمت بلوغ پیشرفت خواهد داشت؛ و پرسش‌ها در مورد ظرفیت ایگو برای تنظیم تکانه‌های اید جهت تن دادن به واقعیت، جایشان را به سئوالاتی در مورد معیاری می‌دهد که از طریق آن، ساختار ایگویی که درون آن تنش–تکانه ایجاد می‌شود، مطابق با اصل واقعیت سازماندهی شده باشد، یا به طور پیش‌فرض، اصل لذت به عنوان ابزاری برای سازمان‌دهی بکار رفته باشد.

بنابراین، اگر از همان ابتدا، ارتباط «تکانه» با ساختار ایگو به صورت جدایی‌ناپذیری در نظر گرفته شود، آنگاه تصور فروید از واپس‌رانی به عنوان عملکرد ایگو در برخورد با تکانه‌هایی که منشا آنها اید است، چه می‌شود؟ پیش از این در جای دیگری (۱۹۴۳) مفاهیم تئوری‌ خودم را در مورد روابط اُبژه‌ای برای مفهوم واپس رانی مورد ملاحظه قرار داده‌ام.

در آنجا این دیدگاه را مطرح کردم که واپس‌رانی اساساً علیه تکانه‌هایی که دردناک یا «بد» به نظر می‌رسند (مانند دیدگاه نهایی فروید) یا حتی علیه خاطرات دردناک (مانند دیدگاه قبلی فروید) اِعمال نمی‌شوند، بلکه علیه اُبژه‌های درونی شده‌ای که آنها را بد در نظر گرفته‌اند اِعمال می‌شود. من هنوز هم این دیدگاه را درست می‌دانم، اما از برخی جنبه‌های دیگر، دیدگاه‌هایم در مورد واپس‌رانی تغییر کرده‌اند. به طور خاص، به نظر من، واپس‌رانی را نه تنها علیه اُبژه‌های درونی شده (که اتفاقاً باید به عنوان ساختارهای درون‌روانی، البته غیر از ساختارهای ایگو در نظر گرفت)، بلکه علیه بخش‌هایی از «ایگو» که به دنبال رابطه با این اُبژه‌های درونی شده هستند، در نظر گرفت. در اینجا ممکن است خواننده این انتقاد را مطرح کند که، از آنجا که واپس‌رانی تابعی از ایگو است، پس این دیدگاه شامل مورد غیر عادیِ خود- واپس‌رانی (سرکوب) ایگو است. ممکن است این سئوال پرسیده شود که چگونه می‌توان ایگو را به عنوان سرکوب‌کننده ایگو تصور کرد؟ پاسخ به این پرسش این است، در حالی که غیرقابل تصور است که ایگو به عنوان یک کل باید خودش را سرکوب کند، اما قابل درک است که یک قسمت از «ایگو» با بار پویا (dynamic charge) باید قسمت دیگر «ایگو» با بار پویا را سرکوب کند. البته این موضوع قضیه‌ای کاملاً متفاوت از مجموعه‌ای از تکانه‌هاست که در حال واپس‌رانی مجموعه‌ای دیگری از تکانه‌هاست – مفهومی که فروید، هنگامی که مشغول تنظیم تئوری‌اش در مورد دستگاه ذهنی بود، به درستی رد کرده است. فروید به منظور توضیح واپس‌رانی، خودش را وادار کرد تا وجود ساختاری را فرض کند که قادر به برانگیختن واپس‌رانی باشد، یعنی سوپرایگو. بنابراین، این کار تنها گام دیگری در همان راستا است تا وجود ساختارهایی را که سرکوب شده‌اند، فرض کنیم. صرف‌نظر از هرگونه دلایل تئوریک، مانند موارد قبلی که مطرح شده‌اند، دلایل بالینی بسیار خوبی برای چنین فرضی وجود دارد. در میان این موارد، دشواری‌ای که در اجرای «والایش» تکانه‌های لیبیدویی وجود دارد، قابل توجه است. این دشواری را نمی‌توان به درستی توضیح داد، که به دلیل تمرد و سرسختی ذاتی و دیرینه از سوی خود «تکانه‌ها» است، به ویژه هنگامی که قصد داریم «تکانه‌ها» را فقط شکل‌هایی از انرژی بدانیم که در اختیار ساختار ایگو هستند. برعکس، تنها با این فرض که «تکانه‌های» واپس‌رانی شده غیرقابل تفکیک از ساختار ایگو با الگویی مشخص هستند، می‌توان توضیح رضایت‌بخشی ارائه داد. صحت و درستی این فرض از طریق پدیده‌های شخصیت چندگانه تایید می‌شود، که در آن، پیوند «تکانه‌های» واپس‌رانده با یک ساختار ایگوی غوطه‌ور (submerged ego structure)، امری مسلم است؛ اما چنین پیوندی ممکن است در فرم‌های گسست[۲] با گستردگی کمتر نیز که از ویژگی‌های خاص فرد هیستریک است، کشف شود. بنابراین، به نظر می‌رسد برای توضیح واپس‌رانی، ضرورت دارد تعدد ایگوهای خاص را فرض کنیم. این فرض واقعاً نباید مفهوم خیلی دشوار را  برای کسی که با مشکلات بیماران اسکیزوئید آشنا باشد، اثبات کند. اما در اینجا، اغلب اوقات، محدویت‌های اِعمال شده بر تئوری روانکاوی در برخی از پیشرفت‌های بعدی آن از طریق توجه به پدیده‌های افسردگی مالیخولیایی به ما یادآوری می‌شود.

کتابخانهٔ اختصاصی تداعی

ادامهٔ مطالعه، در دسترس شماست

بخشی از این مقاله را خوانده‌اید. با عضویت ویژه، متن کامل این مقاله و مجموعهٔ مقالات اختصاصی تداعی را مطالعه کنید.

اشتراک ویژهدسترسی به متن کامل مقالات ویژه
اشتراک ویژه پلاسمقالات ویژه + سه پروژهٔ انتخابی یا تمام پروژه‌های تعاملی
دسترسی آنلاین به مقالات تداعی به‌همراه دریافت PDF ۳ مقاله در هر ماه؛ سهمیهٔ پروژه‌های پلاس به‌طور مستقل و برای هر پروژه در طول دوره تعیین می‌شود.
مسیر مطالعه در تداعی

ادامهٔ مطالعه

مقاله‌های مرتبط با این نویسنده یا نظریه‌پرداز را دنبال کنید و پیشرفت مطالعهٔ خود را ببینید.

از همین نویسنده

رونالد فربرن

۱۷ مقاله در این مجموعهاز قدیمی‌ترین به جدیدترین
پیشرفت مطالعه۰ از ۱۷
  1. ۱۲۴ بهمن ۱۴۰۰روانشناسی تکانه و محدودیت‌های آن | رونالد فربرنخوانده‌نشده
  2. ۲مقالهٔ فعلیروانشناسی ساختاری و واپس‌رانی ساختارها | رونالد فربرنخوانده‌نشده
  3. ۳۲۱ اسفند ۱۴۰۰موضع اسکیزوئید | رونالد فربرنخوانده‌نشده
  4. ۴۱۷ فروردین ۱۴۰۱تنوع ایگوها | رونالد فربرنخوانده‌نشده
  5. ۵۳۱ فروردین ۱۴۰۱روابط اُبژه‌ای ایگوی مرکزی و ایگوهای جانبی | رونالد فربرنخوانده‌نشده
  6. ۶۵ اردیبهشت ۱۴۰۱خلاصه‌ای از تئوری روابط اُبژه‌ای شخصیت | رونالد فربرن خوانده‌نشده
  7. ۷۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۱دوپاره‌سازی ایگو | رونالد فربرنخوانده‌نشده
  8. ۸۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۱تفرقه بینداز و حکومت کن | رونالد فربرنخوانده‌نشده
  9. ۹۲۳ شهریور ۱۴۰۲واپس‌رانی مستقیم، مقاومت لیبیدویی و واپس‌رانی غیرمستقیم | رونالد فربرنخوانده‌نشده
  10. ۱۰۳۰ آبان ۱۴۰۲اهمیت وضعیت ادیپی | رونالد فربرنخوانده‌نشده
  11. ۱۱۲۱ آذر ۱۴۰۲روانشناسی ساختار دینامیک و سابقه علمی کلی آن | رونالد فربرنخوانده‌نشده
  12. ۱۲۶ خرداد ۱۴۰۴دربارهٔ ماهیت و اهداف درمان روان‌کاوانه | رونالد فربرنخوانده‌نشده
  13. ۱۳۱۵ تیر ۱۴۰۴روان‌رنجوری‌های جنگ | رونالد فربرنخوانده‌نشده
  14. ۱۴۱۷ مرداد ۱۴۰۵عوامل اسکیزوئید در شخصیت | رونالد فربرنخوانده‌نشده
  15. ۱۵۱۴ شهریور ۱۴۰۵واپس‌رانی و بازگشت اُبژه‌های بد |‌ رونالد فربرنخوانده‌نشده
  16. ۱۶۴ مهر ۱۴۰۵ساختار درون‌روانی بر مبنای روابط اُبژه‌ای | رونالد فربرنخوانده‌نشده
  17. ۱۷۱۳ مهر ۱۴۰۵آسیب‌شناسی روانی بازنگری‌شدهٔ روان‌پریشی‌ها و روان‌نژندی‌ها | رونالد فربرنخوانده‌نشده
پس از پایان مطالعه، می‌توانید این مقاله را در مسیر خود ثبت کنید.
پایان این نوشتهبازگشت به آغاز ↑