skip to Main Content
روانشناسی خویشتن پس از کوهات

روانشناسی خویشتن پس از کوهات

روانشناسی خویشتن پس از کوهات

روانشناسی خویشتن پس از کوهات

عنوان اصلی: Self Psychology after Kohut: One Theory or Many
نویسنده: Morton Shane و Estelle Shane
انتشار در: ژورنال انجمن روانکاوی آمریکا
تاریخ انتشار: ۱۹۹۳
تعداد کلمات: ۸۲۰۰ کلمه
تخمین زمان مطالعه: ۵۸ دقیقه
ترجمه: تیم ترجمه‌ی تداعی

روانشناسی خویشتن پس از کوهات: یک تئوری یا چند تئوری؟

هاینتس کوهات در ۱۹۸۱ از دنیا رفت و آخرین کتابش، «روانکاوی چطور درمان می‌کند؟» را باقی گذاشت تا سه سال پس از مرگ او منتشر شود. جمع کل آثار او شامل سه کتاب و تعدادی مقاله است اما تاثیر او را نمی‌توان با تعداد آثار مکتوبش سنجید. او تا زمان مرگش رویکردی منحصر به فرد را به نظریه و فن روانکاوی بنا نهاد، یعنی روانشناسی خویشتن، و این را به عنوان هدف اصلی برگزیده بود که روانشناسی خویشتن را تبدیل به چارچوب سرآمدی در بر گرفتن و درک کل فرایند روانکاوی کند. با این حال، کوهات به‌تدریج توانست به این جایگاه برسد. در ۱۹۵۷، در خطابه‌ای در مقابل موسسه روانکاوی در شیکاگو مدعی شد که همدلی و درون‌نگری دامنه کندوکاو در این رشته را تعریف کرده و محدود می‌سازند، ادعایی که برای نظریه‌ای که هنوز طرح نشده بود، اهمیت بالایی پیدا کرد، اما در آن زمان به همین صورت فهمیده نشد. اشاره ناگفته و غیرمستقیم او به اندیشه خودش بود مبنی بر این که روانکاوی به دنبال توضیح پدیده‌های بالینی در یک روانشناسی رانه مبتنی بر زیست شناسی نیست، بلکه در عوض می‌تواند نظریه بالینی خود را بر وضعیت تحلیلی بنا نهد. با این سرآغاز نسبتاً ساده، کوهات (۱۹۶۶)، (۱۹۶۸) اقدام به انتشار کشف جدیدش یعنی ترکیبات انتقالی جدید، همراه با شرحی از این که این انتقال‌ها را چگونه می‌توان شناسایی و تعبیر کرده و به صورت تحلیلی حل و فصل کرد، نمود. او همچنین پاسخ‌های انتقال متقابل که می‌توان نسبت به این ترکیبات انتقالی خاص انتظار داشت را شرح داده و به این که این پاسخ‌های انتقال متقابل چطور خودشان می‌توانند کارکرد تشخیصی داشته باشند اشاره کرد. کل این دستاورد‌ها در نخستین کتاب کوهات، تحلیل خویشتن (۱۹۷۱)، به طور کامل‌تری شرح داده شده‌اند. جهان روانکاوی با علاقه و حتی اشتیاق قابل توجهی از این کتاب استقبال کرد، البته معدود واکنش‌های جنجالی و منفی هم وجود داشت. به کوهات به واسطه توصیف شکل جدیدی از اختلال شخصیت و یک درمان تحلیلی مناسب برای آن اغلب به عنوان شخصی نگاه می‌شد که چیزی را به وسعت و اثربخشی تشکیلات روانکاوی افزوده است. ظاهراً خود کوهات در آن زمان خواستار چیز بیشتری نبود. تنها با نگاهی به گذشته بود که توانست این تلاش‌های اولیه به منظور قابل قبول‌تر کردن نوآوری‌هایش هم برای همکاران و هم برای خودش را به مثابه «ریختن شراب تازه در بطری‌های قدیمی» (۱۹۸۴، ص.۱۱۴) توصیف کند. اما با انتشار مقالات درباره خروش نارسیسیستی (کوهات ۱۹۷۲) که در آن پرخاشگری ویرانگر به جای این که به عنوان یک رانه ذاتی دیده شود، به مثابه واکنشی در برابر ناکامی مفهوم‌سازی شد، به نظر می‌رسید که اندیشه‌های کوهات از اصول کلی روانکاوی که عموماً پذیرفته شده بودند منحرف می‌شود، چنانکه در سال‌های بین انتشار نخستین کتاب کوهات و جلد دوم آن، بازسازی خویشتن (۱۹۷۷)، تغییرات چشمگیری در تفکر کوهات رخ داده بود، که شرایط را برای برخورد شدیداً منتقدانه با اندیشه‌های او که در دومین کتابش مطرح شده بود مهیا کرد. چالش برانگیز‌ترین امر برای روانکاوی، مطرح کردن این موضوع از سوی کوهات بود که خویشتن، به معنای گسترده، باید به عنوان چارچوب فراگیری برای درک کلیه آسیب‌شناسی‌ها در نظر گرفته شود، که خویشتن را، در معنای محدود‌تر آن، همانطور که در مدل سه جانبه به تصویر کشیده شده است، در موضعی ثانوی، اما مکمل، باقی می‌گذارد. این مفهوم‌پردازی آسیب‌شناسی ادیپی و تعارض ناهشیار را در ارتباط با بیماری‌‌زایی (پاتوژنز) در جایگاه ثانویه قرار می‌دهد. انتقال‌های نارسیسیستی حالا انتقال‌های سلف‌اُبژه نامیده می‌شدند، و روانشناسی خویشتن گسترش یافته و چیزهایی بسیار بیشتر از اختلالات نارسیسیستی را در بر می‌گرفت. برای برخی منتقدین به نظر می‌رسید که انگار خود کوهات به طور نارسیسیستی در تلاشی برای احاطه کردن کل روانکاوی، گسترش یافته است؛ در این مورد، اهداف خود کوهات قطعاً بزرگ‌تر شده بودند. روانشناسی خویشتن برای بسیاری از روانکاوان تبدیل به کانون جاذبه شده بود، و روانشناسی خویشتن کوهات تعدادی طرفدار وفادار پیدا کرد تا تعداد منتقدان بدبینی که ناگزیر کوهات را در مسیری اشتباه می‌دیدند را خنثی کند. کوهات در آخرین کتابش، که همانطور که ذکر کردیم پس از مرگش منتشر شد، عمدتاً نسخه روانکاوی جدیدش را تحکیم کرده و اندیشه‌هایش را به واسطه پاسخ به سوالات و نگرانی‌‌های مطرح شده توسط منتقدانش روشن ساخت، و مسیرهایی را برای ادغام اندیشه‌هایش با روانکاوی مرسوم، باز گذاشت.

چیزی که می‌خواهیم در این مقاله به آن بپردازیم روانشناسی خویشتن پس از کوهات است.

محدودیت دسترسی به ادامه‌ی مطلب

دسترسی کامل به محتوای تخصصی تداعی صرفاً برای اعضای ویژه‌ی گروه روانکاوی تداعی در نظر گرفته شده است.

با عضویت در گروه تداعی و فعال کردن عضویت ویژه‌ به امکان مطالعه‌ی آنلاین این مقاله و تمام مقالات تداعی که در حال حاضر بیش از ۳۰۰ مقاله‌ی تخصصی شامل نظریات روانکاوی، رویکردهای مختلف، تکنیک‌های بالینی و مواردی از این دست است دسترسی ‌خواهید یافت. اشتراک فقط برای مطالعه‌ی آنلاین در سایت است و امکان دانلود پی‌دی‌اف با عضویت ویژه وجود ندارد.

همینطور گروه تداعی این فضا را برای اعضای ویژه فراهم می‌آورد که از یک محیط آموزشی آنلاین متنی و ویدئویی بهره ببرند و توانمندی درمانگری خود را افزایش دهند. با عضویت ویژه شما به تمام محتوای متنی تداعی دسترسی خواهید داشت. در نظر داشته باشید که با عضویت ویژه شما صرفاً امکان مطالعه‌ی مقالات در سایت را خواهید داشت. اگر نیاز به پی‌دی‌اف مقالات دارید، آنها را بایستی جداگانه تهیه کنید.

مضاف بر این، امکان گفتگو در کامنت‌ها و پرسش و پاسخ صرفاً برای اعضای ویژه‌ی گروه تداعی مقدور است.

از این صفحه می‌توانید نحوه‌ی فعال کردن عضویت ویژه را ببینید و اگر تمایل داشتید تا وارد سیستم آموزش آنلاین تداعی شوید از صفحه‌ی عضویت وارد اکانت‌تان شوید و عضویت ویژه را فعال کنید.

عضویت در گروه روانکاوی تداعی

+ مجموعه مقالات روانشناسی خویشتن
0 کامنت

دیدگاهتان را بنویسید

Back To Top
×Close search
Search
error: این محتوا محافظت‌شده است.