skip to Main Content
روانشناسی خویشتنْ روان‌درمانی حمایتی نیست.

روانشناسی خویشتنْ روان‌درمانی حمایتی نیست.

روانشناسی خویشتنْ روان‌درمانی حمایتی نیست.

روانشناسی خویشتنْ روان‌درمانی حمایتی نیست.

عنوان اصلی: Self psychology is not supportive psychotherapy: an answer to its critics
نویسنده: Chris Jeanicke
انتشار در: مرور روانکاوانه
تاریخ انتشار: ۱۹۹۳
تعداد کلمات: ۴۴۷۵ کلمه
تخمین زمان مطالعه: ۳۷ دقیقه
ترجمه: تیم ترجمه‌ی تداعی

روانشناسی خویشتن روان‌درمانی حمایتی نیست: پاسخی به منتقدین آن

در این مقاله به تصریح بعضی پنداشت‌های زیربنایی در کاربست بالینی روانشناسی خویشتن تحلیلی اقدام خواهیم کرد. بدین منظور به این انتقاد که روانشناسی خویشتن، روانکاوی نیست خواهم پرداخت. بارها اعلام شده یا تلویحاً اشاره شده است که روانشناسی خویشتن یک روش رواندرمانی حمایتی است (کرتیس، ۱۹۸۶؛ رید، ۱۹۸۷)، نه یک روانشناسی عمیق. این انتقاد بر دو نکته اصلی متمرکز است: این که بیش از حد روی تولیدات هشیار بیمار تأکید کرده و مسئله تعارض را نادیده می‌گیرد. در این استدلال انتقاد آزاردهنده‌تری نیز تلویحاً وجود دارد، یعنی، این که روانشناسی خویشتن نوعی درمان نگه‌دارنده برای بیمارانی است که برای قرار گرفتن در معرض سختی‌های روانکاوی کلاسیک بیش از حد آشفته‌اند. در این دیدگاه سه پنداشت غلط وجود دارد. اول، این‌که روانکاوان آگاه از روانشناسی خویشتن یا نمی‌خواهند یا نمی‌توانند که فنون پایه روانکاوی را به کار ببندند. دوم، مداخلات رشددهنده‌ی انسجام به محتوای ناهشیار رسیدگی نمی‌کند. سوم، روانشناسی خویشتن و روانشناسی تعارض نقطه مقابل هم هستند.

در پاسخ به نخستین نکته، اجازه دهید مجددا بیان کنیم که روانشناسی خویشتن بر همان ابزارهای روانکاوی سنتی تکیه دارد: تعبیر، و در پی آن فرایند حل و فصل در فضای خنثی (کوهات، ۱۹۸۴). (اصطلاح خنثی در این متن برای توصیف یک موضع مشاهده‌ای که بر تقدم مبنای داوری سوبژکتیو بیمار تأکید دارد استفاده شده). علاوه بر این، فرایند درمان، که به صورت یک فعالیت سه مرحله‌ای شامل (۱) تحلیل دفاع، (۲) آشکار شدن انتقال، و (۳) باز شدن مسیر همدلی میان خود و سلف‌اُبژه‌ها در نظر گرفته می‌شود، به جز مرحله سوم، با رویکرد روانکاوی سنتی یکسان است.

چطور می‌توانیم اکراه به تفویض مقام روانکاوی به روانشناسی خویشتن را توضیح دهیم اگر ابزارها و فرایندهای آن عمدتاً مشابه با روانکاوی کلاسیک باشد؟ این سوالی پیچیده است که باید در سطوح مختلف بحث به آن پاسخ داده شود.

میل دارم با بررسی دومین پنداشت غلط ذکر شده در بالا ادامه دهم، یعنی مداخلات رشددهنده انسجام به محتوای ناهشیار رسیدگی نمی‌کنند و این انتقاد همگانی‌تر که روانشناسی خویشتن غالباً با هشیاری سر و کار دارد، یعنی سطح آشکار محتوای بیمار. در قلب نظریه روانشناسی خویشتن، و نیز در قلب بسیاری از سوءبرداشت‌ها از روانشناسی خویشتن، مفهوم همدلی قرار دارد (کوهات، ۱۹۵۹، ۱۹۸۲). روش‌های متعددی که به واسطه آن‌ها از همدلی سوءبرداشت شده است، یک منبع دائمی سردرگمی برای کوهات بود. با این حال ارزیابی پیچیدگی‌های این مفهوم می‌تواند به ما در تبیین بسیاری از این مسائل کمک کند.

محدودیت دسترسی به ادامه‌ی مطلب

دسترسی کامل به محتوای تخصصی تداعی صرفاً برای اعضای ویژه‌ی گروه روانکاوی تداعی در نظر گرفته شده است.

با عضویت در گروه تداعی و فعال کردن عضویت ویژه‌ به امکان مطالعه‌ی آنلاین این مقاله و تمام مقالات تداعی که در حال حاضر بیش از ۳۰۰ مقاله‌ی تخصصی شامل نظریات روانکاوی، رویکردهای مختلف، تکنیک‌های بالینی و مواردی از این دست است دسترسی ‌خواهید یافت. اشتراک فقط برای مطالعه‌ی آنلاین در سایت است و امکان دانلود پی‌دی‌اف با عضویت ویژه وجود ندارد.

همینطور گروه تداعی این فضا را برای اعضای ویژه فراهم می‌آورد که از یک محیط آموزشی آنلاین متنی و ویدئویی بهره ببرند و توانمندی درمانگری خود را افزایش دهند. با عضویت ویژه شما به تمام محتوای متنی تداعی دسترسی خواهید داشت. در نظر داشته باشید که با عضویت ویژه شما صرفاً امکان مطالعه‌ی مقالات در سایت را خواهید داشت. اگر نیاز به پی‌دی‌اف مقالات دارید، آنها را بایستی جداگانه تهیه کنید.

مضاف بر این، امکان گفتگو در کامنت‌ها و پرسش و پاسخ صرفاً برای اعضای ویژه‌ی گروه تداعی مقدور است.

از این صفحه می‌توانید نحوه‌ی فعال کردن عضویت ویژه را ببینید و اگر تمایل داشتید تا وارد سیستم آموزش آنلاین تداعی شوید از صفحه‌ی عضویت وارد اکانت‌تان شوید و عضویت ویژه را فعال کنید.

عضویت در گروه روانکاوی تداعی

+ مجموعه مقالات روانشناسی خویشتن
0 کامنت

دیدگاهتان را بنویسید

Back To Top
×Close search
Search
error: این محتوا محافظت‌شده است.