رفتن به محتوای اصلی
تداعی
شروع درمان

این هنر روانکاوی: رؤیت رؤیاهای نادیده و گریه‌های قطع شده | تامس آگدن

۳۰ مهر ۱۴۰۰ ۶۹ دقیقه مطالعه ۱۰,۲۸۵ کلمه
این هنر روانکاوی: رؤیت رؤیاهای نادیده و گریه‌های قطع شده | تامس آگدن

شناسنامهٔ نوشته

اطلاعات اثر و انتشار

عنوان اصلی
This art of psychoanalysis. Dreaming undreamt dreams and interrupted cries
نویسنده
تامس آگدن
مترجم
تیم ترجمه‌ی تداعی
انتشار در
نشریه‌ی بین‌المللی روانکاوی
تاریخ انتشار اثر
۲۰۰۴
تعداد کلمات
۱۰,۲۸۵ کلمه
زمان مطالعه
۶۹ دقیقه
پیوند ثابت این مقاله
متن مقالهمجلهٔ تداعی
نسخهٔ دیجیتال مقالهدریافت فایل پی‌دی‌اف
PDF
قیمت فایل۱۷۰,۰۰۰ تومان

روانکاوی، هنرِ آفریدن است، فرآیندی که همانطور که به پیش می‌­رود، خودش را باز می‌آفریند، و موضوع این مقاله نیز همین است. نویسنده به اختصار شرح می‌دهد که درک و تصور او از روانکاری چگونه است، و یک تصویر بالینی دقیق ارائه می‌­دهد. او می‌افزاید که هر آنالیزان ناهشیار (و به شکل دوسوگرایانه‌ای) در جستجوی کمک برای دیدن «وحشت­‌های شبانه»اش ( رؤیاهای نادیده[۱] و غیرقابل رؤیت[۲]) و «کابوس»هایش (رؤیاهایی که قطع شده­‌اند، زمانی که درد تجربه احساسی­ در رؤیا بیش از ظرفیت او برای دیدن رؤیا باشد) است. رؤیاهای غیرقابل رؤیت به عنوان جلوه‌­هایی از جنبه‌­های سایکوتیک و مسدود روانی شخصیت شناخته می‌­شوند؛ رؤیاهای قطع شده به عنوان بازتابی از قسمت‌­های نوروتیک و سایر بخش­‌های غیرسایکوتیک شخصیت دیده می­‌شوند. وظیفه روانکاو ایجاد شرایطی است که به آنالیزان اجازه دهد با مشارکت روانکاو، رؤیاهایی را ببیند که قبلاً جزو رؤیاهای غیرقابل رؤیت و قطع شده بودند. بخش مهم مشارکت روانکاو در رؤیا دیدنِ بیمار به شکل تجربه خیال‌پروری[۳] روانکاو است. در طی این کار مشترکِ رؤیابینی در محیط روانکاوی، ممکن است روانکاو بخواهد آنالیزان را به خوبی بشناسد تا بتواند چیزی را بیان کند که مانند آن چیزی باشد که در سطح ناهشیار در رابطه­‌ی روانکاوی اتفاق می­افتد و با آن منطبق است. استفاده‌­ی روانکاو از زبان نقش قابل ملاحظه‌­ای در این احتمال دارد که بیمار بتواند از آنچه که تحلیلگر با هدف دیدنِ رؤیای تجربیات خاص خودش گفته استفاده کند، و بدین ترتیب، بتواند رؤیای خودش را تکمیل کند.

واژه‌­های کلیدی: فرآیند روانکاوی، رؤیاها، کابوس، وحشت شبانه، رؤیاهای دیده شده، رؤیاهای قطع شده، خیال‌پروری

روانکاوی یک تجربه‌ی هیجانی زیسته[۴] است. به این ترتیب، قابلِ ترجمه، رونویسی، ضبط، توضیح، درک یا گفتن از طریق کلمات نیست. همان چیزی‌ست که هست. با وجود این، معتقدم که می‌­توان در مورد آن تجربه­‌ی زیسته مطالبی بیان کرد که در مورد جنبه­‌هایی از آنچه که بین روانکاوان و بیماران آنها در زمان اجرای کار روانکاوی اتفاق می­‌افتد، ارزش تفکر دارد.

در تفکراتم که غالباً در زمان نوشتن اتفاق می‌­افتد، این کار را مفید دانسته‌­ام که هنگام تلاش برای یافتنِ ماهیت معنا، در ابتدا خودم را به استفاده از حداقل کلمات ممکن محدود کنم. تجربه‌ی من در زمان نوشتن مطالب روانکاوی، همچنین نوشتن شعر این است که تراکم و غلظت کلمات و معانی آنها کمک می‌­کند تا از قدرت زبان برای بیان آنچه نمی‌­توان گفت، بهره‌­مند شد. در این مقاله، با یک اظهار نظر بسیار متراکم از تصوراتم در مورد فرآیند تحلیل شروع می­‌کنم، و سپس، بحث کامل­‌تری درباره‌ی آن مجموعه ایده‌­های متراکم ارائه خواهم داد. از آنجا که هر یک از عناصر تصورات من از روانکاوی، جدا از سایر عناصر نیست، موارد بسیاری در این مقاله وجود دارد که به ناگاه به اظهار نظر اولیه باز خواهم گشت (شاید این کار تا اندازه‌­ای ماهیت تجربه­‌ی تحلیلی را منعکس کند). در پایان، شرح مفصلی از یک تجربه­ را بیان می­‌کنم که در آن، بیمار و من توانستیم در مورد رؤیاهای (سابقاً) نادیده و قطع شده، فکر کنیم، صحبت کنیم و رؤیای آنها را ببینیم.

کتابخانهٔ اختصاصی تداعی

ادامهٔ مطالعه، در دسترس شماست

بخشی از این مقاله را خوانده‌اید. با عضویت ویژه، متن کامل این مقاله و مجموعهٔ مقالات اختصاصی تداعی را مطالعه کنید.

اشتراک ویژهدسترسی به متن کامل مقالات ویژه
اشتراک ویژه پلاسمقالات ویژه + سه پروژهٔ انتخابی یا تمام پروژه‌های تعاملی
دسترسی آنلاین به مقالات تداعی به‌همراه دریافت PDF ۳ مقاله در هر ماه؛ سهمیهٔ پروژه‌های پلاس به‌طور مستقل و برای هر پروژه در طول دوره تعیین می‌شود.
مسیر مطالعه در تداعی

ادامهٔ مطالعه

مقاله‌های مرتبط با این نویسنده یا نظریه‌پرداز را دنبال کنید و پیشرفت مطالعهٔ خود را ببینید.

از همین نویسنده

تامس آگدن

۱۸ مقاله در این مجموعهاز قدیمی‌ترین به جدیدترین
پیشرفت مطالعه۰ از ۱۸
  1. ۱۱۶ فروردین ۱۳۹۹ترس از فروپاشی و زندگی نزیسته | تامس آگدنخوانده‌نشده
  2. ۲۱۳ خرداد ۱۳۹۹ضلع سوم روان‌کاوی: کار کردن با حقایق بالینی بیناذهنی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  3. ۳۷ آذر ۱۳۹۹درباره‌ی همانندسازی فرافکنانه | تامس آگدنخوانده‌نشده
  4. ۴۱۲ دی ۱۳۹۹دیالوگ روانکاوانه | ماتریس ذهنخوانده‌نشده
  5. ۵۱۶ دی ۱۳۹۹رویابینیِ جلسه‌ی روانکاوی: یک مقاله‌ی بالینی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  6. ۶۵ اردیبهشت ۱۴۰۰خوانش تازه‌ای از ریشه‌های نظریه‌ی روابط اُبژه‌ای | تامس آگدنخوانده‌نشده
  7. ۷۴ خرداد ۱۴۰۰مفهوم روابط اُبژه‌ای درونی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  8. ۸۲۷ خرداد ۱۴۰۰در باب زبان و حقیقت در روانکاوی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  9. ۹مقالهٔ فعلیاین هنر روانکاوی: رؤیت رؤیاهای نادیده و گریه‌های قطع شده | تامس آگدنخوانده‌نشده
  10. ۱۰۱۳ آبان ۱۴۰۰تأملاتی در باب کاربست روان‌کاوی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  11. ۱۱۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۱خوانش لووالد: بازاندیشی در اُدیپ | تامس آگدنخوانده‌نشده
  12. ۱۲۸ خرداد ۱۴۰۱خوانش بیون | تامس آگدنخوانده‌نشده
  13. ۱۳۶ بهمن ۱۴۰۱نگارش روانکاوانه به‌مثابه یک فرم داستانی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  14. ۱۴۱۱ خرداد ۱۴۰۲در باب آموزش روانکاوی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  15. ۱۵۲۸ بهمن ۱۴۰۳دربارهٔ نگارش روانکاوانه | تامس آگدنخوانده‌نشده
  16. ۱۶۲۹ مرداد ۱۴۰۴چهار اصل بیون در کارکرد ذهنی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  17. ۱۷۱۲ شهریور ۱۴۰۴مقدمه‌ای بر مطالعهٔ آثار بیون | تامس آگدنخوانده‌نشده
  18. ۱۸۷ مرداد ۱۴۰۵در باب مفهوم «موضع اوتیستیک-هم‌جوار» | تامس آگدنخوانده‌نشده
پس از پایان مطالعه، می‌توانید این مقاله را در مسیر خود ثبت کنید.
پایان این نوشتهبازگشت به آغاز ↑