رفتن به محتوای اصلی
تداعی
شروع درمان

در باب آموزش روانکاوی | تامس آگدن

۱۱ خرداد ۱۴۰۲ ۴۸ دقیقه مطالعه ۸,۶۸۸ کلمه
در باب آموزش روانکاوی | تامس آگدن

شناسنامهٔ نوشته

اطلاعات اثر و انتشار

عنوان اصلی
On Teaching Psychoanalysis
نویسنده
تامس آگدن
مترجم
تیم ترجمه تداعی
انتشار در
نشریه بین‌المللی روانکاوی
تاریخ انتشار اثر
۲۰۰۶
تعداد کلمات
۸,۶۸۸ کلمه
زمان مطالعه
۴۸ دقیقه
پیوند ثابت این مقاله
متن مقالهمجلهٔ تداعی
نسخهٔ دیجیتال مقالهدریافت فایل پی‌دی‌اف
PDF
قیمت فایل۱۸۰,۰۰۰ تومان

هنر آموزش روانکاوی هیچ کم از هنر درمان روانکاوی ندارد. همانند تجربه روانکاوانه، آموزش روانکاوی نیز تلاشی برای خلق فضایی امن و آزاد است؛ فضایی که باتوجه به ابعاد نظری روانکاوی و درمان بالینی روانکاوانه، در گستره آن اشکال تازه‌ای از خیال‌پردازی و تفکر فرصت ظهور می‌یابند. بنابر تجربه نویسنده در بیست و پنجمین سال برگزاری دو سمینار روانکاوانه، ملاحظاتی در باب موارد پیش رو ایراد کرده است. ۱) آموزش متون روانکاوانه با استفاده از خواندن خط به خط متون با صدای بلند در محیط سمینار، با تمرکز بر نحوه تفکر و نوشتن نویسنده و پرداختن به این امر که خواننده چگونه به واسطه تجربه خواندن دچار دگرگونی می‌شود. ۲) ارائه‌ کیس‌های بالینی به‌منزله تجربه‌ خیال‌پردازی جمعی که ذیل آن اعضای سمینار از خیال‌پردازی هشیارانه خویش برای کمک به ارائه‌دهنده استفاده می‌کنند. آن‌ها با این کار، ارائه‌دهنده را در جنبه‌هایی از خیال‌پردازی‌‌اش در تجربه با بیمار یاری می‌دهند که تا پیش از این، نه روانکاو و نه بیمار قادر به خیال‌پردازی در آن باره نبودند. ۳) خواندن شعر و داستان به‌منزله راهی برای بالابردن ظرفیت اعضای سمینار جهت اطلاع و آگاهی یافتن از عواطف بیمار و همچنین استفاده روانکاو از زبان. ۴) یادگیری غلبه بر آنچه شخص می‌پندارد راجع‌به کاربست روانکاوی می‌داند، مانند یادگیری فراموش کردن آنچه که فرد آموخته است.

آموزش روانکاوی در بهترین حالت فضایی به سوی تفکر و خیال‌پردازی در موقعیت‌هایی می‌گشاید که در آن‌ موقعیت‌ها، تکانه (منطقی) هیچ راهی به سوی آن فضا ندارد. آموزگاری که در پی پر کردن آن فضاست سخنرانی می‌کند و همچون مبلغی اشخاص را به روانکاوی فرا می‌خواند و عقاید متعصبانه را تداوم می‌بخشد، حال آنکه آموزگاری که قصد پر کردن آن فضا را ندارد شرایطی خلق می‌کند که در دامنه آن فرد بتواند امکان و احتمالات تصورناپذیر را در نظر گرفته و نسبت به آن‌ها گشوده باشد. با توجه به آموزش روانکاوی بالینی، هدف بنیادین آموزش روانکاوانه ارتقای ظرفیت روانکاو برای خیال‌پردازی راجع‌به آن جنبه‌هایی از تجربیاتش در موقعیت بالینی‌ است که تا پیش از این نمی‌توانست در مورد آن‌ها خیال‌پردازی کند.

در این مقاله، ملاحظاتی در باب آموزش روانکاوانه اظهار می‌کنم که حاصل تجربیاتم طی آموزش دو سمینار هفتگی‌ام هستند؛ سمینار‌هایی که اکنون سالگرد ۲۵ ساله شدنشان است. ابتدا با توصیف محیطی که تاکنون در آن آموزش داده‌ام آغاز می‌کنم و سپس به بررسی چهار جنبه از آموزش روانکاوانه می‌پردازم که به گمانم در انتقال آنچه در آموزش روانکاوی ضروری است، از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند: (۱) شیوه‌ خواندن متون روانکاوانه؛ (۲) آموزش بالینی به‌منزله شکلی از خیال‌پردازی جمعی؛ (۳) خواندن شعر و داستان به‌منزله تجربه «تربیت شنوایی» و (۴) هنر یادگیری فراموش کردن آنچه شخص آموخته است.

در سال ۱۹۸۲، ‌آموزش خود را با برگزاری هفتگیِ دو سمینار ۹۰ دقیقه‌ای در خانه‌ام آغاز کردم. یکی از این سمینارها را با همراهی دوست و همکارم، برایس بویر[۱] آموزش می‌دادم. این همکاری‌ تا سالی که او درگذشت یعنی تا ۲۰۰۱ ادامه یافت. هر دو سمینار همه‌ ساله هستند و پایان مشخصی ندارند. فرمت سمینارها پس از گذشت ده‌ها سال از برگزاری آن‌ها، به سختی تغییر کرده است. پس از سه یا چهار جلسه سمینار متوالی که با موضوعیت یک مقاله و بحث و گفتگو در آن باره پی گرفته می‌شود، سه یا چهار جلسه بعدی به این صورت برگزار می‌شوند که یکی از اعضای سمینار، فرایند روانکاوی یکی از بیمارانش را ارائه می‌دهد. ارائه‌دهنده در طول جلسات بالینی یادداشت‌هایی که از تازه‌ترین جلسه، یا یکی دو جلسه اخیرش تهیه کرده است را می‌خواند و تا جای ممکن از خیال‌پروری[۲] و دیگر تجارب انتقال‌ متقابلی که از بیان آن‌ها در جمع ابایی ندارد، می‌گوید.

کتابخانهٔ اختصاصی تداعی

ادامهٔ مطالعه، در دسترس شماست

بخشی از این مقاله را خوانده‌اید. با عضویت ویژه، متن کامل این مقاله و مجموعهٔ مقالات اختصاصی تداعی را مطالعه کنید.

اشتراک ویژهدسترسی به متن کامل مقالات ویژه
اشتراک ویژه پلاسمقالات ویژه + سه پروژهٔ انتخابی یا تمام پروژه‌های تعاملی
دسترسی آنلاین به مقالات تداعی به‌همراه دریافت PDF ۳ مقاله در هر ماه؛ سهمیهٔ پروژه‌های پلاس به‌طور مستقل و برای هر پروژه در طول دوره تعیین می‌شود.
مسیر مطالعه در تداعی

ادامهٔ مطالعه

مقاله‌های مرتبط با این نویسنده یا نظریه‌پرداز را دنبال کنید و پیشرفت مطالعهٔ خود را ببینید.

از همین نویسنده

تامس آگدن

۱۸ مقاله در این مجموعهاز قدیمی‌ترین به جدیدترین
پیشرفت مطالعه۰ از ۱۸
  1. ۱۱۶ فروردین ۱۳۹۹ترس از فروپاشی و زندگی نزیسته | تامس آگدنخوانده‌نشده
  2. ۲۱۳ خرداد ۱۳۹۹ضلع سوم روان‌کاوی: کار کردن با حقایق بالینی بیناذهنی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  3. ۳۷ آذر ۱۳۹۹درباره‌ی همانندسازی فرافکنانه | تامس آگدنخوانده‌نشده
  4. ۴۱۲ دی ۱۳۹۹دیالوگ روانکاوانه | ماتریس ذهنخوانده‌نشده
  5. ۵۱۶ دی ۱۳۹۹رویابینیِ جلسه‌ی روانکاوی: یک مقاله‌ی بالینی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  6. ۶۵ اردیبهشت ۱۴۰۰خوانش تازه‌ای از ریشه‌های نظریه‌ی روابط اُبژه‌ای | تامس آگدنخوانده‌نشده
  7. ۷۴ خرداد ۱۴۰۰مفهوم روابط اُبژه‌ای درونی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  8. ۸۲۷ خرداد ۱۴۰۰در باب زبان و حقیقت در روانکاوی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  9. ۹۳۰ مهر ۱۴۰۰این هنر روانکاوی: رؤیت رؤیاهای نادیده و گریه‌های قطع شده | تامس آگدنخوانده‌نشده
  10. ۱۰۱۳ آبان ۱۴۰۰تأملاتی در باب کاربست روان‌کاوی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  11. ۱۱۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۱خوانش لووالد: بازاندیشی در اُدیپ | تامس آگدنخوانده‌نشده
  12. ۱۲۸ خرداد ۱۴۰۱خوانش بیون | تامس آگدنخوانده‌نشده
  13. ۱۳۶ بهمن ۱۴۰۱نگارش روانکاوانه به‌مثابه یک فرم داستانی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  14. ۱۴مقالهٔ فعلیدر باب آموزش روانکاوی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  15. ۱۵۲۸ بهمن ۱۴۰۳دربارهٔ نگارش روانکاوانه | تامس آگدنخوانده‌نشده
  16. ۱۶۲۹ مرداد ۱۴۰۴چهار اصل بیون در کارکرد ذهنی | تامس آگدنخوانده‌نشده
  17. ۱۷۱۲ شهریور ۱۴۰۴مقدمه‌ای بر مطالعهٔ آثار بیون | تامس آگدنخوانده‌نشده
  18. ۱۸۷ مرداد ۱۴۰۵در باب مفهوم «موضع اوتیستیک-هم‌جوار» | تامس آگدنخوانده‌نشده
پس از پایان مطالعه، می‌توانید این مقاله را در مسیر خود ثبت کنید.
پایان این نوشتهبازگشت به آغاز ↑