پارانویا به چه معناست؟
پارانویا به چه معناست؟
روانپریشی مزمنی که با هذیانهای نسبتاً نظاممند و غلبهٔ ایدههای ارجاع (افکار انتسابی) همراه است، اما بدون تضعیف هوش یا گرایش به زوال.
فروید، علاوه بر هذیانهای گزند و آسیب (آزارخواهی)، «اروتومانیا» (عشقهذیانی)، هذیانهای حسادت و هذیانهای عظمت را نیز در دستهی «پارانویا» قرار میدهد.
واژهی «پارانویا» (paranoia) ریشهی یونانی دارد و به معنای دیوانگی یا اختلال ذهنی است. روانپزشکی مدتها از این اصطلاح استفاده کرده است و تاریخچهٔ پیچیدهٔ آن بارها در کتابهای درسی خلاصه شده که خواننده میتواند به آنها مراجعه کند.[۱]
گفته میشود که «پارانویا» —که در روانپزشکی آلمان قرن نوزدهم شامل تمامی حالتهای هذیانی میشد— در قرن بیستم، عمدتاً تحت تأثیر کراپلین (Kraepelin)، معنای دقیقتر و کاربرد محدودتری یافت. با این حال، حتی امروز نیز تفاوتهایی میان مکاتب مختلف در مورد دامنهٔ دقیق این دستهبندی آسیبشناختی وجود دارد.
پارانویا به چه معناست؟
روانپریشی مزمنی که با هذیانهای نسبتاً نظاممند و غلبهٔ ایدههای ارجاع (افکار انتسابی) همراه است، اما بدون تضعیف هوش یا گرایش به زوال.
فروید، علاوه بر هذیانهای گزند و آسیب (آزارخواهی)، «اروتومانیا» (عشقهذیانی)، هذیانهای حسادت و هذیانهای عظمت را نیز در دستهی «پارانویا» قرار میدهد.
واژهی «پارانویا» (paranoia) ریشهی یونانی دارد و به معنای دیوانگی یا اختلال ذهنی است. روانپزشکی مدتها از این اصطلاح استفاده کرده است و تاریخچهٔ پیچیدهٔ آن بارها در کتابهای درسی خلاصه شده که خواننده میتواند به آنها مراجعه کند.[۱]
گفته میشود که «پارانویا» —که در روانپزشکی آلمان قرن نوزدهم شامل تمامی حالتهای هذیانی میشد— در قرن بیستم، عمدتاً تحت تأثیر کراپلین (Kraepelin . . .
دسترسی ویژه