skip to Main Content
نماد

اجازه‌ی واپس‌روی

با توجه به دفتر خاطرات فرنتسی، می‌توان گفت که او به عنوان جد بسیاری از مُصلحان روانکاوی آینده ظاهر می‌شود. دو مقاله‌ی آخر او «کودک ناخواسته و غریزه‌ی مرگ» (۱۹۲۹) و «آشفتگی زبان بین بزرگسالان و کودکان» (۱۹۳۳) شروع تئوری روابط اُبژه را نشان می‌دهند. اگر شرایط مساعد بود، او می‌توانست تاثیرگذارتر باشد. او از طریق شاگردش، مایکل بالینت، در تاریخ پسین روانکاوی تاثیر گذاشت. این ایده که روانکاو باید اجازه‌ی واپس‌روی دهد، تا جایی که لازم است به عقب برگردد، تا زمانی که شروع‌های جدید به طور خودبه‌خودی پدیدار شوند، معمولاً ما را با بالینت و وینیکات ارتباط می‌دهد، اما در واقع این ایده به فرنتسی برمی‌گردد.

از مقاله‌ی «تأملاتی در تاریخ روانکاوی»

Search
فیلترهای عمومی
صرفاً مطابقت‌های دقیق
جستجو در عنوان
جستجو در محتوا
فیلتر با دسته‌ها
آموزش روانکاوی
مجله
دانشنامه
Search
فیلترهای عمومی
صرفاً مطابقت‌های دقیق
جستجو در عنوان
جستجو در محتوا
فیلتر با دسته‌ها
آموزش روانکاوی
مجله
دانشنامه
روانکاوان
زیگموند فروید
ملانی کلاین
دانلد وینیکات
هاینتس کوهات
تامس آگدن
سلمان اختر
روانکاوان
زیگموند فروید
ملانی کلاین
دانلد وینیکات
هاینتس کوهات
تامس آگدن
سلمان اختر
×Close search
Search
سؤالی دارید؟ از ما بپرسید.
پشتیبانی آنلاین
سلام، برای چت در واتس‌اپ پشتیبان را انتخاب کنید.
error: این محتوا محافظت‌شده است.